Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

APOSTOLI PUAVILAN ENŠIMMÄINI KIRJANI TIMOFEILLA

Глава 1

1Tämän kirjuttaja on Puavila, Iisussan Hristossan apostoli. Apostoliksi miut pantih Jumala, miän Pelaštaja, ta Hospoti Iisussa Hristossa, miän Toivo.2Mie tervehin šilma, Timofei, miun henkellini poikani. Tuatto Jumalan ta miän Hospotin Iisussan Hristossan hyvyš, armo ta rauha olkah šiun kera!

Varotuš viäristä opaššukšista

3Makedonijah lähtiessä käsin šiun jiähä Efessah, jotta kieltäsit šielä eryähie levittämäštä vierahie opaššukšie.4Heijän pitäy jättyä tyhjät starinat ta loputtomat heimokuntaluvettelot. Niistä tulou vain tyhjänpäiväistä piänvaivua eikä ne eissetä Jumalan meininkie. Šen voit šuaha aikah vain uško.5Tämän neuvon tarkotukšena on noššattua toini toisen tykkyämistä, mi lähtöy puhtahašta šytämeštä, riähättömäštä omaštahenkeštä ta tovellisešta ušošta.6Eryähät kiännyttih pois näistä as's'oista, ekšyttih ta ruvettih pakajamah, mitä piä kantau.7Hyö tahotah opaštua Jumalan Sakonua, vaikka ičeki ei malteta šitä, mitä paissah ta mistä niin varmoina kiissetäh.

8Tietyšti Sakona on hyvä, kun šitä käytetäh niin kuin kuuluu.9Pitäy muistua, jotta Sakonua ei ole luajittu kunnon ihmisillä, kun sakonanrikkojilla ta tottelomattomilla. Še on luajittu jumalattomilla, riähkähisillä ta niillä, ket ei kunnivoiteta Jumalua. Še on luajittu pyhän häpyäjillä, tuaton ta muamon tappajilla ta muilla tappajilla,10huorissa kävijillä ta mieštä panijilla miehillä. Še on luajittu niillä, ket šiepatah ihmisie, [ket tovissetah viärin ta ket pannah elukkoja.] Še on luajittu valehtelijilla, šananrikkojilla ta kaikilla šemmosilla, ket nouššah tervehtä opaššušta vaštah.11Näin opaštau Hyvä Viesti, mi pakajau taivahallisen valon šuurešta Jumalašta. Tämä Hyvä Viesti on annettu miun šaneltavakši.

Passipot Jumalan armošta

12Mie kiitän miän Hospotie Hristossua Iisussua, kumpani on antan miula voimua. Passipoitan Häntä šiitä, jotta Hiän kaččo miut varmakši ta otti ruatoh,13vaikka ennein nakroin ta ajelin Häntä ta muokkasin Häneh uškojie. Kuitenki Hiän armahti milma, šentäh kun en ollun ušošša enkä tietän, mitä ruavoin.14Miän Hospotin [Iisussan Hristossan] armo on loppumatoin. Kun pisymmä Hristossašša Iisussašša, Hiän antau meilä uškuo ta tykkyämistä.15Tämä šana on varma ta šiih kannattau uškuo: Hristossa Iisussa tuli muailmah pelaštamah riähkähisie, ta mie olen niistä pahin.16Ka Jumala armahti miut šitä vaššen, jotta juuri miušša, pahimmašša riähkähiseššä, Hristossa Iisussa näyttäis, mitein käršivällini Hiän on. Näin mie olen mallina niillä, ket kiännytäh uškomah Häneh ta šuahah ilmasenikuni elämä.17Ilmasenikusella Čuarilla, kuolomattomalla, näkymättömällä ta ainuolla viisahalla Jumalalla kunnivo ta jumalallini valo aina ta ilmasen ijän! Amin.

18Poikani Timofei, mie annan šiula käšyn. Še on niijen viestien mukani, mit on šiuh nähen Jumalalta tultu. Miun käšky on tämä: pie ne viessit mieleššä ta šoji hyvin ušon puolešta.19Pisy ušošša ta šäilytä omahenki riähättömänä! Eryähät ei kuuneltu omuahenkieh ta kavotettih uško.20Näin kävi Imeneillä ta Aleksanterilla. Hiät mie annoin šaatanalla käsih, jotta hyö opaššuttais elämäh Jumalua nakramatta.


предыдущая глава Глава 1 следующая глава