Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

APOSTOLI JUUTAN KIRJANI

Глава 1

1Mie Juuta, Iisussan Hristossan käškyläini ta Juakon velli, tervehin kaikkie, ketä Tuatto Jumala on kuččun ta pyhittän ta ketä Iisussa Hristossa šuojelou.2Antakkah Jumala teilä enämmän ta enämmän armuo, rauhua ta armaššušta.

Juuta varottau valehopaštajista

3Miun armahat! Miun oikein himotti kirjuttua teilä miän yhtehiseštä pelaššukšešta. Šen tilašta kačonki nyt tärkiemmäksi pyrittyä teitä puolistamah šitä uškuo, kumpani pyhillä on annettu kerralla kaikiksi ajoiksi.4Niätšen tiän joukkoh on pujottautun eryähie ihmisie, kumpaset on jo ammuin suutittu. Hyö ollah jumalattomie ta käyväh huorih, šentäh kun smietitäh, jotta Jumala heitä kuitenki armahtau. Hyö kieltäyvytäh ainuošta Valtijašta, Jumalašta, ta miän Hospotista Iisussašta Hristossašta.

5Vaikka työ tiijättäki kaiken, tahon kuitenki muissuttua teilä šiitä, jotta Hospoti enšin piäšti oman kanšan Jegiptistä, a jälešti hävitti niistä šemmoset, ket ei ušottu.6Ta niitä anhelija, kumpaset ei pisytty paikoillah, vain jätettih omat elinšijat, Hiän pitäy pimieššä ta ikusissa rauvoissa šuurta suutupäivyä vuottamašša.7Šamoin kävi Sodomin ta Gomorran ta niijen ympärillä olijien linnojen. Noijen anhelien tapah niijen rahvaš heitty huoruimah ta antautu šemmosien runkon himojen valtah, mit ollah ihmisluontuo vaštah. Heijän šuama kurituš on muissutukšena ilmasenikusešta tulešta.

8Šamoin ruatah nämä tiän keškeh pujottautunuot unennäkijät. Hyö pakanoitetah omat runkoh, ei taivuta minkänä vallan alla ta ivual'l'ah valon anhelija.9Eipähän ni ylianheli Mihail, konša kiisti Moissein ruumehešta juavelin kera, ruohtin kirota ta suutie juavelie, kun šano vain: «Suutikkah šilma Hospoti!»10Ka nämä ihmiset paissah pahua šiitä, mitä ei tiijetä. Ta mitä hyö runkoššah mielettömien elukkojen tapah tunnetah, šillä hyö iččeh hävitetäh.11Paha hiät periy! Hyö lähettih Kainin tiellä, palkan toivošša hairahettih Valaamin jälillä ta Korein tapah nouštih omie johtajie vaštah, ta niin heilä tulou tuho.12Nämä ihmiset ollah niin kuin likalätit tiän yhtehisillä illallisilla*a. Häpielömättä hyö täytetäh omua marua. Hyö ollah kuin vejettömät pilvet, kumpasie tuuli kantelou. Hyö ollah kuin puut, kumpaset šykyšyllä ei anneta antimie, kahičči kuollehie, juurineh muašta revittyjä.13Hyö ollah kuin vihaset meren uallot, kumpasien valkiepiänä on heijän häpie. Hyö ollah kuin tieltä ekšynyöt tähet, kumpasilla ilmasekši ijäkši on varuššettu šynkkä pimie.

14Heistä einušti jo Jenoh, Aatamista šeiččemeš. Hiän šano: «Kačo, Hospoti tulou lukomattomien pyhien anhelieh kera15ta rupieu suutimah kaikkie. Hiän kurittau kaikkie jumalattomie kaikista ruatoloista, kuita hyö on omašša jumalattomuošša ruattu. Šamoten Hiän kurittau kaikista hävittömistä šanoista, kumpasie nuo jumalattomat riähkähiset on Häntä vaštah paistu.»16Nuo ihmiset ollah omah ošah tyytymättömie valittajie, kumpaset eletäh omien jumalattomien ta pahojen himojen mukah. Pakinoissah hyö šuurenteliuvutah, ta omua hyötyö tavotellen hyö luatiuvutah toisien mieltä myöte.

Neuvoja ta varotukšie

17Miun armahat! Muistakkua, mitä miän Hospotin Iisussan Hristossan apostolit jo ieltäpäin šanottih.18Hyöhän šanottih teilä, jotta lopun aikoina tulou irvistelijie, kumpaset eletäh omien jumalattomien himojen mukah.19Nämä ollah ihmisie, kumpaset jätetäh yhtehini uško. Iče hyö ollah muallisie, Jumalan Henkie heissä ei ole.

20Miun armahat, rakentakkua omua elämyä pyhimmän ušon pohjalla ta moliutukkua Pyhäššä Henkeššä.21Pisykkyä Jumalan armahukšešša ta vuottakkua, jotta miän Hospoti Iisussa Hristossa omašša armoššah viey miät ilmasenikuseh elämäh.22Olkua armollisie niillä, ket ollah ušošša häilyväiset.23Toisie pelaštakkua varauttamalla, temmakkua hiät tulešta. Tuokua valoh heijän riähät varajannan kera, elkyä koškekkua heijän vuatteihki, mit hyö on lijattu omissa runkon himoissa.

24Ainuolla viisahalla Jumalalla on voimua pijättyä tiät lankiemašta ta šuuren ilon vallašša panna tiät puhtahina Iččeh eteh.25Hiän pelašti miät Iisussan Hristossan, miän Hospotin kautti. Hänen on jumalallini valo, kunnivo, voima ta valta ennein aikojen alkuo, nykyjäh ta ilmasen ijän. Amin.


*a 1:12 Uškojat illaissettih yheššä, šamalla oli tapana opaštua heitä ta ottua pričastieta.

предыдущая глава Глава 1 следующая глава