Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

APOSTOLIEN KIRJA

Глава 5

Ananie ta Sapfira

1Eryäš Ananie-nimini mieš yheššä Sapfira-naiseh kera möi omat muat.2Ošan rahoista hiän peitti, hänen naini niise tiesi šen. Loput rahoista Ananie toi ta pani apostolien eteh.3Šilloin Petri šano: «Ananie, mintäh annoit šytämeš šaatanan valtah? Mintäh yritit valehella Pyhyä Henkie ta jätit ičelläš ošan muan hinnašta?4Še muahan oli šiun, kuni et myönyn šitä. Ta šiun oltih rahat, kun möit šen. Mitein šie šuatoit näin ruatua? Et šie valehellun ihmisie, vain valehtelit Jumalua.»5Kun Ananie kuuli Petrin šanat, hiän kuatu kuollehena muah. Varuu valtasi kaikki ne, ket kuultih tämä.6Nuoret miehet tultih ta kiärittih ruumis vuattieh, kannettih še pois ta hauvattih.

7Kolmisen tunnin piäštä šiih tuli Ananien naini, as's'ašta mitänä tietämättä.8Petri kyšy häneltä: «Šano miula, šilläkö hinnalla työ möitä muan?» Hiän vaštasi: «Juštih šillä».9Šiitä Petri šano hänellä: «Mintäh työ yksissä mielin rupesija kiušuamah Hospotin Henkie? Ovella kuuluu aškelie. Ne, ket hauvattih šiun mieš, kannetah šiutki tiältä.»10Šiinä šamašša naini kuatu Petrin jalkoih ta heitti henken. Nuoret miehet tultih šiämeh ta nähtih, jotta naini on kuollun. Hyö vietih hänet pois ta hauvattih mieheh vierellä.11Šuuri varuu valtasi uškojakunnan ta kaikki, ket täštä kuultih.

Apostolit ruatah kummie

12Apostolit ruattih rahvahan kešeššä monie merkkiruatoja ta kummie. Uškojat yksissä mielin keräyvyttih Solomonin pačaškatokšešša.13Ulkopuolisista kenkänä ei ruohtin liittyö heih. Kuitenki rahvaš piti heitä šuurešša arvošša,14ta Hospotih uškojien joukko aina vain kašvo. Heih liitty niin miehie kuin naisieki.15Ihmiset kannettih kipiehisie pihoilla ta pantih heitä venymäh šijoilla ta nosilkoilla, jotta Petrin aštuos's'a kyličči hoti hänen kuvahaini košettais kutaketä heistä.16Ympärillä olijista linnoista niise tuli äijän rahvašta Jerusalimih. Hyö kannettih kerallah läsijie ta piessojen muokkuamie ihmisie, ta kaikki ne parettih.

Apostolit jouvutah tyrmäh

17Šiitä kajehuš ta viha vallattih ylipappi ta kaikki hänen puolilaiset, koko saddukeijen joukko.18Hyö otettih apostolit kiini ta pantih hiät tyrmäh.19No yöllä Hospotin anheli avasi tyrmän ovet, vei hiät šieltä pois ta šano:20«Lähtekkyä tiältä. Mänkyä jumalankotih ta paiskua rahvahalla kaikki tämän uuvven elämän šanat.»21Apostolit ruattih niin. Päivän nouštuo hyö mäntih jumalankotih ta ruvettih opaštamah.

Apostolit Neuvokunnan ieššä

Ylipappi ta hänen puolilaiset kučuttih Neuvokunta – kaikki Israelin rahvahan vanhimmat – ta työnnettih miehie apostolija tyrmäštä käymäh.22Šinne tultuo miehet ei löyvetty heitä. Hyö tultih jälelläh ta šanottih:23«Myö näkimä, jotta tyrmä oli kaikin varotukšin šalvašša ta vahit šeisottih ovilla, vain kun avasima oven, emmä löytän šieltä ketänä».24Tämän kuultuo ylipappi, jumalankojin vahtien piälikkö ta muut piäpapit oltih kummissah, jotta mitä šielä on šattun.25Šiitä tuli eryäš mieš ta toi heilä šanan: «Ne miehet, kumpaset työ panija tyrmäh, šeisotah jumalankojissa ta opaššetah rahvašta».26Vahtien piälikkö läksi omien miehien kera käymäh apostolija. Kuitenki hyö ei käytetty voimua, šentäh kun varattih, jotta rahvaš rupieu heitä kivittämäh.

27Hyö tuotih apostolit Neuvokunnan eteh ta ylipappi alko kyšellä heitä.28Hiän šano: «Myö kieltämällä kieltimä teitä opaštamašta šen Miehen nimeššä. A työ täyttijä koko Jerusalimin omalla opaššukšella ta tahotta panna miät viäräpäiksi šen Miehen kuolomah.»29Täh Petri ta muut apostolit vaššattih: «Parempi totella Jumalua kuin ihmisie.30Miän tuattojen Jumala noššatti kuollehista Iisussan, kumpasen työ riputtija rissinpuuh ta tappoja.31Hänet Jumala nošti oikiella puolellah ta ašetti Piämiehekši ta Pelaštajakši, jotta antua Israelin rahvahalla mielen muutoš ta proškenja riähistä.32Myö olemma kaiken tämän tovistajat ta šamoin Pyhä Henki, kumpasen Jumala anto niillä, ket totellah Häntä.»

33Tämän kuultuo Neuvokunnan miehet oltih haleta vihašta ta tahottih tappua apostolit.34Šilloin Neuvokunnašta nousi eryäš farissei*a, Gamalieli-nimini sakonanopaštaja, kumpaista kaikki rahvaš piti arvošša. Hiän käški viijä apostolit vähäsekši aikua pois35ta šano: «Israelin miehet, tarkkaseh miettikkyä, ennein kuin ruatta mitänä näillä miehillä.36Ennein näitä päivie tuli Feuda. Hiän piti iččieh minänih šuurena, ta häneh liitty nelläšatua mieštä. Ka hänet tapettih, ta hänen kannattajien joukko hajosi ta hävisi jälkie jättämättä.37Feudan jälkeh väjenkirjutukšen aikoih tuli Juuta Galileijalaini ta muanitti äijän rahvašta puolellah. No hiän niise šai šurman ta hänen kannattajien joukko hajosi.38Šentäh šanon teilä: jättäkkyä nämä miehet rauhah, antakkua heijän olla. Kun tämä heijän homma ollou ihmisistä, še šammuu ičeštäh.39A kun še ollou Jumalašta, työ että voi šitä hävittyä. Varokkua! Mitäpä, kun työ šotinetta Iče Jumalua vaštah?»40Neuvokunnan miehet myönnyttih Gamalielin neuvoh. Hyö kučuttih apostolit šiämeh, ruošittih heitä ta kiellettih paissa Iisussašta, šiitä piäššettih hiät mänömäh.

41Apostolit lähettih Neuvokunnašta hyvillä mielin šentäh, kun hiät oli kačottu šen arvosiksi, jotta käršie häpietä Hospoti Iisussan nimen tähen.42Entiseh tapah hyö joka päivä opaššettih jumalankojissa ta kotiloissa ta šaneltih, jotta Iisussa on Hristossa.


*a 5:34 Farissei kačo šelityštä Matv. 3:7.

предыдущая глава Глава 5 следующая глава