Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JEVANHELI LUKAN KIRJUTTAMANA

Глава 1

1Monet on ruvettu kirjuttamah kaikešta šiitä, mitä miän kera oli ollun.2Hyö kirjutettih šen mukah, mitä meilä paistih ne, ket ihan alušta šuate nähtih omin šilmin kaiken ta ruvettih levittämäh Jumalan šanua.3Niin mieki tarkkah tutkin kaiken alušta loppuh. Šiitä piätin kirjuttua šilma varoin, arvosa Feofili, kaikki as's'at järeštäh.4Šiitä šie iče niät, jotta totta on še, mitä šiula on opaššettu.


Iisussan šyntymini ta lapšuš 1:5–2:52

Anheli ilmottau Iivana Kaštajan šyntymisen

5Šiih aikah, konša Iiroti*a oli Juutijan čuarina, šielä eli Saharei-nimini pappi. Hiän oli Avijan pappijoukošta.*b Hänen naini oli Jelisaveta, pappi Aaronin šuvušta.6Molommat hyö oltih Jumalan šilmissä oikiemieliset ta vijattomat ta elettih kaikkien Hospotin käškyjen ta juohatukšien mukah.7No heilä ei ollun lapšie, šentäh kun Jelisaveta ei voinun tulla pakšukši, ta hyö molommat oltih jo vanhat.

8Yhen kerran Saharei oli toimittamašša papin töitä Jumalan ieššä oman joukon vuorolla.9Niin kuin aina, papit pantih arpua töistä. Arpomisen mukah Saharein piti männä Hospotin jumalankotih polttamah luatanua.10Šillä aikua, kuni hiän kuati, šuuri rahvašjoukko moliutu ulkopuolella.11Šiitä Sahareilla näyttäyty Hospotin anheli. Hiän šeiso kuajinta-alttarin oikiella puolella.12Anhelin nähtyö Saharei šäpšähti ta vareutu.13A anheli šano hänellä: «Elä varaja, Saharei. Šiun malittu on kuultu: šiun naini Jelisaveta šuau šiula pojan, ta šie annat hänellä nimen Iivana.14Hiän tuou šiula äijän iluo ta hyvyä mieltä, ta monet ihaššutah, kun hiän šyntyy.15Häneštä tulou šuuri Jumalan mieš. Hiän ei juo viinua eikä muita väkövie. Jo ennein šyntymistä hiän on täyši Pyhyä Henkie.16Hiän kiäntäy monet israelilaisista Hospotin, heijän Jumalan puoleh.17Il'l'an henkeššä ta voimašša hiän aštuu Hospotin iellä. Hiän kiäntäy tuattojen šytämet lapšien puoleh ta panou tottelomattomat ajattelomah oikiemielisien tapah. Näin hiän valmistau rahvahan ottamah vaštah Hospotin.»

18Šiitä Saharei kyšy anhelilta: «Mistäpä mie tiijän, jotta käypi niin kuin šie šanot? Miehän olen vanha ta miun naini niise on vanha.»19Anheli vaštasi hänellä: «Mie olen Gavriil, yksi niistä, kumpaset šeisotah Jumalan ieššä. Hiän työnsi miut pakajamah šiun kera ta tuomah šiula tämä hyvä viesti.20No šie tulet mykäkši etkä voi paissa šini, kuni tämä kaikki ei stuaniuvu. Näin käypi šentäh, kun šie et uškon miun šanoja, kumpaset täytytäh omalla ajallah.»

21Ihmiset vuotettih Sahareita ta kummekšittih, mintäh hiän niin pitälti on jumalankojissa.22A konša hiän tuli šieltä, hiän ei voinun paissa heijän kera. Šiitä ihmiset hokšattih, jotta jumalankojissa ken lienöy näyttäytyn hänellä. Saharei vain näytti heilä merkkijä käsilläh ta jäi mykäkši.

23Sluušintapäivien loputtuo Saharei myöšty kotih.24Vähäsen ajan piäštä hänen naini Jelisaveta tuli pakšukši. Viisi kuukautta hiän peitteli šitä kaikilta, ičekšeh vain pakasi:25«Tämän Hospoti luati miula. Hiän kiänty miun puoleh ta piäšti häpieštä rahvahan ieššä.»

Anheli Gavriil näyttäytyy Muariella

26Konša Jelisaveta oli kuuvvennella kuukauvella, Jumala työnsi anheli Gavriilan Galileijah Nasaretin linnah.27Hänellä oli viesti Muarie-nimisellä neiččyöllä. Muarie oli kihloissa Joosefi-nimisen miehen kera, kumpani oli Tuavitan šuvušta.28Muarien luo tultuo anheli šano hänellä: «Terveh, Muarie! Šie olet šuanun armon Jumalan šilmissä, ta Hiän on šiun kera. Šie olet toisie naisie ošakkahampi.»29Kun Muarie näki anhelin, hiän pöläšty ta ihmetteli, mitä vois tarkottua tämmöni tervehintä.30Anheli jatko: «Elä varaja, Muarie. Jumala on mieltyn šiuh.31Šie tulet pakšukši ta šuat Pojan, ta šie annat Hänellä nimen Iisussa*c.32Häneštä tulou šuuri, ta Häntä ruvetah šanomah Ylimmäisen Pojakši. Hospoti Jumala antau Hänellä Hänen tuaton Tuavitan valtaistumen.33Hiän halliččou Juakon jälkiläisie, Israelin rahvašta, ilmasen ijän. Hänen čuarinvalta ei lopu konšana.»34Muarie kyšy anhelilta: «Mitein še vois olla? Miehän en ole miehellä.»35Anheli vaštasi hänellä: «Pyhä Henki tulou šiun piällä, ta Ylimmäisen voima kattau šiut. Šentäh Lapši, kumpani šyntyy, on pyhä, ta Häntä kučutah Jumalan Pojakši.36Ta kačo, šiun heimolaini Jelisaveta niise on pakšuna, vaikka on jo vanha. Hiän kantau poikua ta on jo kuuvvennella kuukauvella, hiän, kumpaista šanottih lapšie šuamattomakši.37Jumalalla ei ole mitänä mahotointa.»38Muarie šano: «Mie olen Hospotin käškyläini. Käykäh miula niin kuin šie šanoit.» Ta anheli läksi Hänen luota.

Muarie Jelisavetan luona

39Muutoman päivän piäštä Muarie läksi kiirehešti linnah, kumpani oli Juutijan vuaroilla.40Hiän mäni Saharein taloh ta tervehti Jelisavetua.41Kun Jelisaveta kuuli Muarien tervehykšen, lapši hypähti hänen vačašša, ta iče hiän täytty Pyhällä Henkellä.42Jelisaveta karjahti: «Šilma on plahoslovittu enämmän kuin muita naisie, ta plahoslovittu on Lapši, kumpaista šie kannat!43Mitein mie šain tämmösen kunnivon, jotta miun Hospotin Muamo tuli miun luo?44Kun mie kuulin šiun tervehykšen, lapši hypähti ihaššukšešta miun vačašša.45Ošakaš olet šie, kumpani ušoit! Lupauš, min Hospoti šiula anto, käypi toteh.»

Muarie kiittäy Jumalua

46Šilloin Muarie šano:

– Mie kiitän kaikešta šytämeštäni Hospotie,
47miun henki on mielissäh Jumalašta, miun Pelaštajašta,
48šentäh kun Hiän kiänti šilmät miuh,
omah käškyläiseh, niin pieneh ta mitättömäh.
Täštä iellähpäin kaikki ihmispolvet ruvetah kuččumah milma ošakkahakši,
49šentäh kun voimallini Jumala
– pyhä on Hänen nimi –
luati miula šuurie.
50Polvešta polveh Hiän armahtau niitä,
ket varatah Häntä.
51Hiän näytti oman käteh voiman;
Hiän ajo hajallah ne,
kellä on ylpiet ajatukšet.
52Hiän ajo omilta istumiltah vallašša olijat
ta nošti alašpainetut.
53Nälkähisillä Hiän anto kyllälti šyömistä,
a pohatat toimitti pois tyhjin käsin.
54Hiän tuli auttamah Israelie, omua käškyläistä,
Hiän muisti omua rahvašta ta oli armollini Aprahamilla
55ta hänen heimokunnalla ilmasen ijän,
niin kuin oli luvannun miän kantatuattoloilla.
56Muarie oli Jelisavetan luona kolmisen kuukautta ta šiitä myöšty kotih.

Iivana Kaštaja šyntyy

57Jelisavetalla tuli lapšenšuanta-aika, ta hiän šai pojan.58Nuapurit ta heimolaiset oltih mielissäh hänen kera, konša kuultih, mittyön šuuren armon Hospoti anto hänellä.59Kahekšantena päivänä hyö tultih luatimah lapšella laitaleikkaušta*d ta tahottih panna hänellä tuattoh nimi Saharei.60Šiih Jelisaveta šano: «Ei, kun hänen nimekši tulou Iivana».61Hyö šanottih hänellä: «Eihän šiun šuvušša ole ketänä šen nimistä».62Hyö kyšyttih tuatolta käsillä ošuttelomalla, min nimen hiän tahtou antua pojallah.63Saharei käški tuuvva kirjutušlautasen ta kirjutti šiih: «Hänen nimi on Iivana». Kaikin oltih kummissah.64Šiinä šamašša Saharein kielen šitiet avauvuttih. Hiän rupesi pakajamah ta kiittämäh Jumalua.

65Kaikki lähellä eläjät vareuvuttih, ta joka paikašša Juutijan vuaroilla paistih šiitä, mitein oli käynyn.66Ket kuultih täštä, pantih kaiken mieleh ta paistih: «Mi täštä lapšešta tullou?» Hyö niätšen maltettih, jotta Hospotin käsi on lapšen piällä.

Saharei ylentäy Jumalua

67Iivanan tuatto Saharei täytty Pyhällä Henkellä ta alko einuštua:68

– Kiitetty olkah Hospoti, Israelin Jumala,
šentäh kun Hiän tuli omua rahvaštah auttamah
ta lunašti šen.
69Hiän toimitti meilä väkövän Pelaštajan
oman käškyläisen Tuavitan šuvušta,
70niin kuin oli ammusina aikoina luvannun
omien pyhien viessintuojien šuulla.
71Hiän pelašti miät vihollisista,
kaikkien miän vihamiehien käsistä.
72Jumala on armahtan miän tuattoja
ta muistan šen pyhän šopimukšen,
min luati hiän kera,
73šanan, kumpasen Hiän anto Aprahamilla,
miän kantatuatolla.
74Vihollisien käsistä piäššehinä
75myö voimma mitänä varajamatta sluušie Hänellä,
puhtahina ta oikiemielisinä Hänen ieššä
koko miän elämän ajan.
76A šilma, lapši, ruvetah šanomah
Ylimmäisen viessintuojakši,
šentäh kun šie lähet matkuamah Hospotin iellä,
jotta puhistua Hänellä tiet.
77Šie kerrot Hänen rahvahalla pelaššukšešta,
riähkien prostimisešta.
78Näin miän Jumala omašša šuurešša hyvyöššä armahtau meitä,
korkevukšista koittau meilä päivännoušu.
79Še loistau niillä,
ket eletäh pimieššä ta kuoloman kuvahaisešša,
še juohattau miän jalat rauhan tiellä.
80Lapši kašvo ta vahvistu henkeššä. Hiän eli tyhjäššä muašša šini, kuni hänellä ei tullun aika männä Israelin rahvahan eteh.


*a 1:5 Iiroti kačo šelityštä Matv. 2:1.

*b 1:5 Papit oli juattu 24 joukkoh, ta ne vuorotellein sluušittih Jerusalimin jumalankojissa.

*c 1:31 Iisussa kačo šelityštä Matv. 1:21.

*d 1:59 Laitaleikkauš. Moissein Sakonan mukah jokahiselta israelilaiselta poikalapšelta oli leikattava nilanahkasen laita.

предыдущая глава Глава 1 следующая глава