Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

EVANGELII LUKAN MÖDHE

Глава 7

Iisus i sadanpämez'

(Matv. 8:5-13)

1Konz Iisus oli sanunu kaik nene sanad rahvahale, kudamb kundli händast, ka hän läksi Kapernaumha.2Erasen sadanpämehen käskabunik lujas läžui i oli surman kündusel. Nece pämez' lujas armasti ičeze abunikad.3Konz pämez' kulišti Iisusan polhe, hän oigenzi evrejalaižiden vanhembid pakičemha, miše Iisus tuliži i tegiži läžujad tervheks.4Hö tuliba Iisusannoks i pakičeškanziba händast: «Nece mez' om arvokaz, hänele tarbiž abutada.5Hän armastab meiden rahvast i om tehnu meile suimpertin-ki.»

6Iisus läksi heidenke. No konz hän oli jo läheli pertid, ka nece sadanpämez' oigenzi ičeze sebranikoid sanumaha hänele: «Opendai, ala mokiče ičtaiž. Minä en ole severdan arvokaz, miše sinä tuližid minun katusen alle.7En lugend-ki ičtain mugoižeks arvokahaks, miše voinuižin tulda sinunnoks. Sanu vaiše sana, i minun abunik tegese tervheks.8Minä iče-ki kundlen toižiden käsköid i käsken saldatoile. Konz sanun erasele: ‘Mäne’, ka hän mäneb, a toižele: ‘Tule’, ka hän tuleb, i käskabunikale: ‘Tege nece’, ka hän tegeb.»9Konz Iisus kulišti necen, hän čududelihe. Hän kärauzihe rahvahaze, kudamb oli hänenke, i sanui: «Kulgat, midä sanun: mugošt uskondad en vasttand Izrail'as-ki.»10Konz Iisusale vastha oigetud mehed pördihe, ka löuziba käskabunikan tervhen.

Iisus eläbzoitab leskiakan poigan Nainas

11Pigai jäl'ghe necidä Iisus läksi Nainan lidnaha, i hänenke oliba äjad hänen openikoišpäi i sur' rahvazkogo.12Sen aigan, konz hän oli jo lidnan verajanno, sigäpäi kanttihe sabilahil kollii, maman üksjaine poig. Mam oli leskiak, i hänenke oli äi rahvast lidnaspäi.13Konz Ižand nägišti leskiakan, hänele tegihe žal' händast, i hän sanui: «Ala voika.»14Hän mäni sabilahidennoks, kosketi niid, i kandajad seižutihe. Hän sanui: «Priha, minä sanun sinei, nouze!»15Kollii nouzi, ištuihe i zavodi pagišta, i Iisus andoi prihan tagaze mamale.

16Kaik lujas pöl'gästuiba i ülenzoitaškanziba Jumalad sanuden: «Meiden keskes om nügüd' sur' Jumalan sanankandai. Jumal om tulnu ičeze rahvahale abuhu.»17Nece vest' Iisusan polhe leveni kaikjale Judejaha i sen ümbrištoho.

Joan Valatajan küzund Iisusale

(Matv. 11:2-6)

18Joannan openikad sanuiba kaiken necen polhe ičeze opendajale. Siloi hän kucui kaht heišpäi19i oigenzi heid küzumaha Iisusal: «Oled-ik sinä se, kudambale pidab tulda, vai tarbiž-ik meile keda-ni tošt varastada?»20Mehed tuliba Iisusannoks i sanuiba: «Joan Valatai oigenzi meid küzumaha sinai: Oled-ik sinä se, kudambale pidab tulda, vai tarbiž-ik meile keda-ni tošt varastada?»21Iisus oli sen aigan tehnu tervhikš äi läžujid, küksnu mehišpäi pahoid hengid i andnu äjile sogedoile nägun.22I hän sanui: «Mängat i sanugat Joannale, midä olet nähnuded i kulnuded:
Sogedad saba nägun i rambičijad käveleba,
prokazas läžujad puhtastasoiš i kurdhod kuleba,
kollijad eläbzuba i gol'l'ad kulištaba hüvän vestin.
23Ozakaz om se, ken ei hül'gäida uskondad minuhu.»

Iisus pagižeb Joan Valatajan polhe

(Matv. 11:7-19)

24Konz Joannan oigetud mehed oliba lähtnuded sigäpäi, Iisus zavodi pagišta rahvahale Joannan polhe:

«Midä tö mänit kacmaha rahvahatomha maha? Rogod-ik, kudambad tullei likutab?25Vai midä mänit kacmaha? Čomin sädatadud mest-ik? Kunigahiden horomoiš tö löudat nenid, kudambad oma sädoiš čomitesidenke i eläba elokahas!26Vai midä mänit kacmaha? Et-ik Jumalan sanankandajad? Ka, minä sanun teile, miše hän om enamb, mi Jumalan sanankandai.27Hän om se, kenen polhe om sanutud Pühiš Kirjutusiš:
— Minä oigendan vestinkandajan edel sindai,
hän vaumištab ten sinun edes.

28Minä sanun teile: kaikes rahvahan rodus ei ole ni üht Jumalan sanankandajad, kudamb om suremb Joan Valatajad, no Jumalan valdkundas kaikid penemb-ki om suremb händast.»

29Kaik rahvaz, maksunkeradajad-ki, konz kulištiba Joannan sanad, valatadihe Joannan valatusel i sil ozutiba, miše Jumal om oiged.30No farisejad i käskištonopendajad oliba Jumalan tahtod vastha i ei valatanus Joannal.

31Siloi Ižand sanui: «Kenehe voižin rindatada necen sugupol'ven rahvast? Kenen vuiččed hö oma?32Hö oma kuti lapsed, kudambad ištuba irdal i kidastaba toine toižele: ‘Mö vändim teile fleital, no tö et kargaidanugoi, mö laskim teile voikuid, no tö et voiknugoi!’33Joan Valatai tuli, hän ei sö leibäd i ei jo vinad, i tö sanut: ‘Hänes om paha heng.’34Mehen Poig tuli, hän söb i job, i tö sanut: ‘Mitte hän sömar' i jomar' om, maksunkeradajiden i grähkhižiden sebranik!’35No melevuz' nägub todeks melevuden tegoišpäi!»

Farisei i grähkhine naine

36Üks' farisei kucui Iisusan adivoihe. Iisus tuli hänennoks, i hö zavodiba söda.37Lidnas oli naine, kudamb eli grähkäs. Konz hän tedišti, miše Iisus om longil farisejanno, hän toi sinna alebastrahižen astijan čomahajušt void.38Hän seižutihe Iisusan taga*a, hänen jaugoidenno i voikaškanzi. Konz Iisusan jaugad kastuiba hänen kündlišpäi, hän kuivazi jaugad ičeze hibusil, tervehteli heid i voidli necil voil.

39Farisei, kudamb oli kucnu Iisusan, nägišti necen i meleti: «Ku nece mez' oliži Jumalan sanankandai, ka hän tedaiži, ken i mitte nece naine om, kudamb koskeb händast. Ved' naine om grähkhine.»40Siloi Iisus sanui hänele: «Simon, minä tahtoižin sanuda sinei ühten azjan.» «Ka sanu, opendai», farisei sanui.

41«Oli kaks' mest», sanui Iisus. «Hö oliba velgas erasele rahanandajale, toine vižsadad, toine vižkümne dinarijad.42Ku heil ei olend, mil maksta, ka rahanandai prosti heile molembile velgan. Sanu, kudamb armastab händast enamba?»43Simon sanui: «Tedan, se, kudambale hän prosti enamban.» «Ka, oikti», sanui Iisus.44Hän kärauzihe naižehepäi i sanui Simonale: «Kacu neche naižehe. Konz tulin sinun kodihe, sinä ed andand vet jaugoid pestes, no hän kastoi minun jaugad kündlil i kuivazi ičeze hibusil.45Sinä ed tervehtand mindai, konz minä tulin, no hän tervehteli minun jaugad siš aigaspäi, kut minä tänna tulin.46Sinä ed voidand minun päd pühävoil, a hän voidi minun jaugad čomahajuižel voil.47Sikš sanun-ki sinei: hänele äjad grähkäd om pästtud, ved' hän armasti äjan. A kenele vähän pästtas grähkid, se armastab-ki vähän.»48I hän sanui naižele: «Sinun grähkäd om pästtud.»

49Kaik, ked oliba sömäs, pagižeškanziba kesknezoi: «Ken nece mez' om? Ved' hän grähkid-ki pästab.»50No Iisus sanui naižele: «Sinun uskond tegi sindai tervheks. Mäne tünäs.»


*a 7:38 Longin söiba venudes.

предыдущая глава Глава 7 следующая глава