Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

EVANGELII MARKAN MÖDHE

Глава 12

Ozoitezstarin vinpusadun kortomnikoiden polhe

(Matv. 21:33-46; Luk. 20:9-19)

1Iisus zavodi pagišta heile ozoitezstarinoil: «Mez' ištuti vinpusadun, tegi ümbri aidan, kaivoi vinmarjoiden puzerduzkurnan i tegi varjoičendbašn'an. Sid' hän andoi sadun kortomaha vinmarjan kazvatajile, a iče ajoi neciš maspäi.

2Konz tuli aig, hän oigenzi käskabunikan vinmarjan kazvatajidennoks, miše hän saiži ičeze palan sadunsatusespäi.3No nene mehed tabaziba händast, löiba i oigenziba tagaze pal'hal kädel.4Ižand oigenzi heidennoks toižen käskabunikan, no neche hö tacliba kivil i löiba pän verhesai i huigenzoitten oigenziba saduspäi.5Hän oigenzi möst uden käskabunikan, i händast hö rikoiba. Muga oli toižile-ki: keda hö löiba, keda rikoiba.6Nügüd' jäi völ üks', hänen armaz poig. Händast hän oigenzi jäl'gmäižen vinmarjan kazvatajidennoks. Hän meleti: ‘Heile linneb huiged koskta minun poigad.’7No nene mehed sanuiba kesknezoi: ‘Hänele jäb kaik ižandaspäi. Tulgat, rikkam poig, siloi hänen ma linneb meiden!’8Hö tabaziba händast, rikoiba i taciba vinpusadun irdpolele.

9Midä vinpusadun ižand nügüd' tegeb?» küzui Iisus. «Hän tuleb i rikob nenid vinmarjan kazvatajid i andab sadun toižile.10Et-ik olgoi lugenuded Pühiš Kirjutusiš necidä sijad:
— Kivi, kudamban sauvojad taciba laptaha,
om nügüd' päkivi.
11Necen om tehnu Ižand,
i se om čud meiden sil'miš.»

12Ülembaižed papid, käskištonopendajad i vanhembad tahtoiba tabata Iisusad, sikš ku hö el'genziba, miše Iisus ozoitezstarinal oli sanunu heiden polhe. No ku hö varaižiba rahvast, ka jätiba händast i läksiba tägäpäi.

Tarbiž-ik maksta nalogad kesarile?

(Matv. 22:15-22; Luk. 20:20-26)

13Sid' hö oigenziba erasid farisejid i irodalaižid Iisusannoks, miše tabata händast paginas.14Hö tuliba i sanuiba hänele: «Opendai, mö tedam, miše sinä oled oiged mez'. Sinä ed kacu rahvahaze i ed luge üht mest paremba tošt, a oiktas i sel'ktas opendad, kut eläda Jumalan mödhe. Om-ik oikti maksta kesarile nalogad vai ei? Maksta-ik meile vai ei?»15Iisus tezi, miččed hö oma koiverdelijad i sanui: «Mikš tö manitelet mindai? Togat minei dinarii, miše minä nägižin sen.»16Hö toiba sen, i hän küzui: «Kenen kuva i nimi täs om?» «Kesarin», — hö sanuiba.17Siloi Iisus sanui heile: «Antkat kesarile mi kesarin om, i Jumalale mi Jumalan om.» Hö lujas čududelihe hänen sanoihe.

Küzund eläbzumižen polhe

(Matv. 22:23-33; Luk. 20:27-40)

18Sid' Iisusannoks tuli saddukejid, kudambad sanuba, miše eläbzumišt ei ole. Hö küzuiba hänel:19«Opendai, Moisei kirjuti meile: ‘Ku kenen-ni vel'l' koleb i jätab akan, a lapsid ei jäta, ka necile mehele tarbiž otta ičeze vellen akan mehele i tehta laps' vellele.’20Oli seičeme velled. Vanhemb vel'l' nai, koli i ei jätand lapsid.21Sid' toine oti lesken, no hän-ki koli lapsita. Muga tegihe koumandele-ki.22Kaik seičeme nailiba hänel i ei jätnugoi lapsid. Jäl'gmäižen koli naine-ki.23Konz tuleb eläbzumižen päiv i kaik eläbzuba, kenen akan hän siloi linneb? Hän ved' oli kaikiden seičemen vellen akan.»

24Iisus sanui heile: «Tö segoit, sikš ku et tuntkoi Pühid Kirjutusid i Jumalan väged.25Konz eläbzudas, ka ei naigoi i ei mängoi mehele. Eläbzunuded oma kuti angelad taivhas.26A mi koskeb kollijoiden eläbzumišt, ka et-ik tö olgoi lugenuded Moisejan kirjaspäi starinad süttunudes penshas? Sigä Jumal sanub Moisejale: ‘Minä olen Avraaman Jumal, Isakan Jumal i Jakovan Jumal.’27Hän ei ole kolnuziden Jumal, vaiše eläbiden. Tö lujas segoit.»

Küzund suremban käskön polhe

(Matv. 22:34-40; Luk. 10:25-28)

28Eraz käskištonopendai kuldes heiden ridan i nähtes, miččen hüvän vastusen Iisus andoi saddukejile, tuli nügüd' Iisusannoks i küzui: «Mitte käsk om suremb kaikid?»29Iisus sanui: «Suremb kaikid om nece: ‘Kule Izrail': Ižand, meiden Jumal, om üksjaine Ižand.30Armasta Ižandad, ičeiž Jumalad, kaikel südäimel i kaikel hengel, kaikel melel i kaikel vägel.’ Nece käsk om kaikid suremb.31Toine mugoine-žo om: ‘Armasta ičeiž lähembašt, kut ičtaiž.’ Suremb nenid käsköid nimittušt käsköd ei ole.»32Käskištonopendai sanui hänele: «Oikti, opendai! Todeks pagižid, konz sanuid, miše hän om üksjaine Jumal, ei ole tošt ku hän.33I armastada händast kaikel südäimel, kaikel melel, kaikel hengel i kaikel vägel, i armastada lähembaižid ku ičtaze om enamb mi kaik poltandžertvad i toižed žertvad.»34Iisus nägišti, miše hän sanui melekahas, i sanui hänele: «Sinä ed ole edahan Jumalan valdkundaspäi.»

Jäl'ges necidä niken ei rohtind küzuda Iisusal nimidä.

Davidan poig i Davidan Ižand

(Matv. 22:41-46; Luk. 20:41-44)

35Pühäkodiš opetes Iisus küzui: «Kut käskištonopendajad voiba sanuda, miše Messia om Davidan poig?36Pühän Hengen valdas David iče sanui:
— Ižand sanui minun Ižandale:
Ištu minun oiktal kädel,
kuni panen sinun vihanikad
sinun jaugoiden alle.
37David iče sanub Messian Ižandaks. Kut siloi Messia voib olda Davidan poigan?»

Varaikat käskištonopendajid!

(Matv. 23:1-36; Luk. 20:45-47)

Äi rahvast kundli Iisusad hüviš meliš.38Opetes hän sanui muga: «Varaikat käskištonopendajid! Hö navediba kävuda pit'kiš sobiš i varastaba, miše heile sanuižiba tervhensanoid irdal,39hö otaba suimpertiš ezmäižed laučad i praznikan aigan parahimad sijad,40hö anastaba leskil pertid i loičeba pit'kha, miše ozutada ičtaze. Sidä jügedamba Jumal sudiškandeb heid.»

Lesken lahj

(Luk. 21:1-4)

41Iisus ištuihe rahaliphan kohtha, kuna pandihe lahjad Jumalale, i kacui, kut mehed paniba sinna rahad. Erased elokahad paniba äjan.42Sid' tuli gol'l' leskiak i pani rahaliphaze kaks' leptad, mi oli üks' kodrant.43Iisus kucui openikoid ičezennoks i sanui heile: «Todeks sanun teile: nece gol'l' leskiak pani rahaliphaze tozi-ki enamba kaikid toižid.44Kaik toižed paniba ičeze bohatas elospäi, a hän pani ičeze gol'l'as elospäi kaiken, midä hänel oli, kaiken, midä hänele tarbiž elon täht.


предыдущая глава Глава 12 следующая глава