Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

EVANGELII MARKAN MÖDHE

IISUS KÄVELEB GALILEJAS I LÄHEMBAIŽIŠ TAHOIŠ 6:1-8:26

Глава 6

Iisus kävub kodilidnas

(Matv. 13:53-58; Luk. 4:16-30)

1Iisus läksi sigäpäi i tuli ičeze kodilidnaha, i openikad astuiba hänenke.2Konz tuli sobat, hän opendaškanzi suimpertiš, i äjad, ked kundliba händast, čududelihe i küzeliba toine tošt: «Kuspäi hän om sanu kaiken necen? Mitte om nece mel', kudamb hänele om anttud? Miččed oma nene sured tegod, kudambad tegesoiš hänen käziden kal't?3Ei-ik hän ole se sauvoi, Marian poig, Jakovan, Josijan, Judan i Simonan vel'l'? Tägä hänen sizared-ki eläba, meiden keskes.» I hö hül'gäižiba händast.4Iisus sanui heile: «Nikus Jumalan sanankandajad muga ei alenzoitkoi, kut kodilidnas, ičhižiden keskes i ičeze kodiš.»5I hän ei voind tehta sigä nimittušt sur't tegod, vaiše tegi tervhikš kuverz'-se läžujad, kudambiden päle pani ičeze käded.6Hän nägi, miše rahvaz ei usko hänehe, i nece čududeli händast. Hän käveli sid' külidme i openzi.

Iisus oigendab openikoid opendamha rahvast

(Matv. 10:5-15; Luk. 9:1-6)

7Iisus kucui kaks'toštkümne openikad ičezennoks i oigenzi heid matkha kaksin. Hän andoi heile valdan küksta mehišpäi paganoid hengid.8Hän ei käskend nimidä otta kerdale, vaiše kalun: ei šaugud, ei leibäd, ei rahad vöhö.9Hö voiba panda jaugha sandalid, no ei sand panda päle kaht paidad.10I hän sanui heile: «Miččehe pert'he tulet, ka elägat sigä sihesai, kuni teile tarbiž lähtta sigäpäi.11I ku ken-se ei pästa teid vai ei kundleškande, ka lähtkat sigäpäi i pudištagat pölü jaugoišpäi todištuseks, miše hö oma värnikad Jumalan edes. Todeks sanun teile: Sodomale i Gomorrale linneb kebnemb sudanpäivän, mi necile lidnale.»

12I openikad läksiba matkha i saneliba, miše kaikile tarbiž kärautas grähkišpäi.13Hö küksiba äi pahoid hengid, voidliba pühävoil äjid läžujid i tehliba heid tervhikš.

Joan Valatajan surmituz

(Matv. 14:1-12; Luk. 9:7-9)

14Irod-kunigaz-ki kulišti Iisusan polhe, kudamban nimi oli jo tetab kaikjal. Hän sanui: «Nece mez' om-ki Joan Valatai, kudamb eläbzui kollijoišpäi, sen tagut hän tegeb-ki nene sured tegod.»15Toižed sanuiba, miše nece om Ilja, toižed, miše Jumalan sanankandai, mugoine kut toižed-ki Jumalan sanankandajad.16Konz Irod kulišti sen, hän sanui: «Nece om Joan, kudambal minä käskin čapta pän, hän om eläbzunu.»

17Nece Irod oli käsknu tabata Joannan, panda händast čapihe i tacta türmha. Necen hän oli tehnu ičeze vellen Filippan akan Irodiadan tagut. Irod oli nainu Irodiadal,18no Joan oli sanunu hänele: «Sinei ei sa eläda ičeiž vellen akanke.»19Irodiada ei navedind Joannad i tahtoi rikta händast, no ei voind.20Ved' Irod varaiži Joannad i tezi, miše Joan om oiged i pühä mez', i sikš kaiči händast. Hän äjan tegi kundeltes Joannad i navedi kundelta händast.

21I tuli mugoine aig, konz Irodiada voi tehta, midä tahtoi. Ičeze sündundpäivän Irod tegi praznikan ičeze ülembaižile mehile, saldatoiden pämehile i Galilejan elokahile mehile.22Irodiadan tütär tuli siloi sinna i tancui, mi oli mel'he Irodale i hänen adivoile. Kunigaz sanui neiččele: «Pakiče minai, midä tahtoid, sen minä sinei andan.»23I hän andoi vahvan sanan: «Hot' midä minai pakiče, sen minä sinei andan, hot' pol' mad-ki.»24Neižne mäni irdale i küzui mamalaz: «Midä minei pakita?» Mamaze sanui: «Pakiče Joan Valatajan pä.»25Neižne rigehti tagaze kunigahannoks i sanui: «Tahtoin, miše sinä andaižid minei sid'-žo astijal Joan Valatajan pän.»

26Kunigaz tuli pahaze mel'he, no ku hän adivoiden aigan oli toivotanu sen vahvas, ka ei voind otta ičeze sanoid tagaze.27Hän sid'-žo oigenzi saldatan i käski toda Joannan pän.28Saldat mäni türmha i čapoi Joannal pän. Sid' hän toi pän astijal i andoi neiččele, a neižne andoi pän mamaleze.

29Konz Joannan openikad kulištiba necen, hö tuliba otmaha hänen hibjan i paniba maha.

Iisus sötab vižtuhad mest

(Matv. 14:13-21; Luk. 9:10-17; Joan. 6:1-14)

30Apostolad kogozihe Iisusannoks i sanuiba hänele kaiken, midä hö oliba tehnuded i kut opendanuded.31Hän sanui heile: «Astkat minunke rahvahatomha tahoze, i lebaikatoiš.» Äi rahvast tuleskeli kaiken aigan, i openikoil eskai ei olend aigad söda-ki.32Muga hö läksiba venehel rahvahatomha tahoze, miše olda üksnäze.33No rahvaz homaiči, kut hö läksiba matkaha. Äjad tundištiba heid, joksiba kaikiš lidnoišpäi sinna, ehtiba tulda aigemba heid-ki i kogozihe hänennoks.

34Konz Iisus läksi venehespäi i nägišti kaiken necen rahvahan, hänele tegihe žal' heid, sikš ku hö oliba kuti lambhad paimneta. Hän zavodi opeta heid äjihe azjoihe.35Konz zavodi ehttuda, openikad tuliba hänennoks i sanuiba: «Nece om rahvahatoi taho, a om jo möhä.36Pästa heid, miše hö läksižiba lähembaižihe pertihe i külihe ostmaha ičeleze leibäd, ved' heil ei ole nimidä sömäd.»37«Antkat tö heile söda», — virki Iisus. Hö sanuiba hänele: «Pidab-ik meile mända ostmaha kahtelsadal dinarijal leibäd i antta heile söda?»38Iisus küzui: «Äjak leibäd teil om? Mängat kacmaha.» Hö tedištiba i sanuiba: «Viž leibäd i kaks' kalad.»

39Iisus käski ištutada rahvast kogoihe vihandale normele.40Rahvaz ištuihe kogoihe, sada i vižkümne mest kogos.41Sid' hän oti ned viž leibäd i kaks' kalad, kacuhti ülähäks taivhaze i kiti Jumalad. Hän lohkaiži leibäd i andoi supalad ičeze openikoile, i hö jagoiba rahvahale. Mugažo hän jagoi kaikile nene kaks' kalad.42Kaik söiba külläks.43I keratihe leibpaloid da kalan jändusid kaks'toštkümne täut puzud.44Sömäs oli olnu läz vittuhad mužikad.

Iisus astub vetme

(Matv. 14:22-33; Joan. 6:15-21)

45Teravas sen jäl'ghe Iisus käski openikoile išttas veneheze i mända toižele randale, Vifsaidahapäi, kuni hän pästab rahvahan.46Hän sanui heile kaiked hüväd i läksi mägele loičmaha.47Konz tuli eht, veneh oli jo kesk järved, a Iisus oli üksnäze mägel.48Hän nägi, miše openikoile oli jüged souta vasttulleihe. Ön nelländen varjoičendaigan hän tuli vetme heidennoks i tahtoi mända siriči heid.49Konz hö nägištiba, miše hän astub vetme, hö meletaškanziba, miše heile se ozutihe, i kidastaškanziba.50Hö kaik nägiba händast i pöl'gästuiba. No sid'-žo Iisus zavodi pagišta heidenke: «Olgat tünäd, nece minä olen. Algat varaikoi.»51Hän ištuihe heidennoks veneheze, i tullei tüništui. Openikad jalos čududelihe i kacuiba hänehe avoin suin.52Hö ei el'gendanugoi, midä oli tehnus leibile, sikš ku heiden südäimed oliba völ mugoižed kovad.

Läžujad tegesoiš tervhikš

(Matv. 14:34-36)

53Hö ehtatihe päliči järves, tuliba Gennisaretan maha i läksiba randha.54Konz hö läksiba venehespäi, rahvaz sid'-žo nägišti, ken tuli,55i joksten veiba necen vestin kaikjale. Sinna toskeltihe magaduzsijoil läžujid, konz kulištadihe, kus Iisus om.56I hot' kuna hän oliži männu, lidnaha, surhe vai penhe külähä, rahvaz toskeli läžujid irdale i pakiči hot' kosketada hänen sädon röunad. I kaik, ked kosketiba händast, tegihe tervhikš.


предыдущая глава Глава 6 следующая глава