Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

EVANGELII MATVEJAN MÖDHE

Глава 15

Jumalan käsköd i tatoiden käsköd

(Mark. 7:1-13)

1Siloi Iisusannoks tuliba Jerusalimaspäi erased farisejad i käskištonopendajad.2«Mikš sinun openikad ei elägoi tatoiden käsköiden mödhe?» — hö küzuiba. «Ved' hö ei peskoi käzid, konz zavodiba söda.»3Iisus sanui heile: «Mikš tö iče-ki murendat Jumalan käsköd teiden tatoiden käsköiden täht?4Jumal om käsknu: ‘Ole hüvä ičeiž tatale i mamale’ i ‘Ken sanub pahad tatale i mamale, ka todeks händast tarbiž surmita.’5No tö opendat, miše konz ken-se sanub ičeze tatale vai mamale: ‘Sen, midä sinä voižid minuspäi sada, olen toivotanu Jumalale,’6hänele ei enamb tarbiž olda hüvä tatale vai mamale. Muga tö olet necil tatoiden käsköl tehnuded tühjaks Jumalan käskön.7Tö, koiverdelijad! Oikti endusti teiden polhe Isaija, konz sanui nene Jumalan sanad:8
— Nece rahvaz läheneb minuhu hulil,
i pidäb mindai korktas arvos vaiše kelel,
a heiden südäin om edahan minuspäi.
9Tühjan hö kumardasoiš minei,
ku opendaba ičeze opendushe,
rahvahal tehtud käsköihe.»

Mi tegeb mehen paganaks?

(Mark. 7:14-23)

10Iisus kucui rahvast ičezennoks i sanui: «Kundelkat i el'gekat.11Mi mäneb suspäi südäimehe, ei tege mest paganaks. Mehen tegeb paganaks se, mi tuleb suspäi irdale.»

12Siloi openikad tuliba hänennoks i sanuiba: «Tedad-ik, miše farisejad rändüiba sinun sanoiden tagut?»13Hän sanui: «Kaik, midä ei ole minun taivhaline Tat ištutanu, nütkäitas juridenke.14Jätkat heid. Hö oma sogedad i sogedoid vedätaba. I ku soged talutab toižen sogedan, molembad lankteba haudha.»15Petr sanui hänele: «Pagižed ozoitezstarinoil. Sanu meile, midä znamoičeb nece sinun sana farisejile.»16Iisus sanui: «Olet-ik tö-ki völ mugoižed el'getomad?17Et-ik tö völ-ki el'gekoi, miše se, mi mäneb suspäi südäimehe, sid'-žo tuleb vacha, i jäl'ghe nužnikaha.18No se, mi tuleb suspäi irdale, om lähtnu südäimespäi, i se tegeb mehen paganaks.19Vaiše südäimespäi lähteba pahad meletused, rikondad, verhan akanke vai mužikanke magadamižed, vedeluzelo, varghuded, kelhad väritused i pahad sanad toižiden polhe.20Kaik nece tegeb mehen paganaks, a ei pezmatomil käzil sömine.»

Hananalaižen naižen uskond

(Mark. 7:24-30)

21Iisus läksi sigäpäi i mäni Tiran i Sidonan tahoze.22Sigä üks' hananalaine naine, sen tahon eläi, tuli i kidastaškanzi hänele: «Ižand, Davidan poig, armahta mindai! Paha heng mokičeb lujas minun tütärt.»23No Iisus ei sanund naižele nimidä.

Openikad tuliba Iisusannoks i pakičeškanziba: «Käske händast lähtta. Hän käveleb meiden jäl'ghe i kidastab.»24Iisus sanui: «Minä en ole oigetud toižidennoks, vaiše Izrail'an rahvahan segoinuziden lambhidennoks.»25Üks'kaik naine tuli lähemba, kumarzihe mahasai Iisusan edehe i sanui: «Ižand, abuta minei!»26No Iisus sanui hänele: «Ei ole hüvä otta lapsil leibäd i antta sidä kužuile.»27«Ka, muga om, ižand» — sanui naine. «No ved' saba koirad-ki söda leibmuruid, kudambad lankteba ižandan stolalpäi.»28Siloi Iisus sanui hänele: «Sur' om sinun uskond, naine! Olgha sinei muga, kut sinä tahtoid.» Neciš aigaspäi tütär tegihe tervheks.

Iisus tegeb tervhikš läžujid mägel

29Iisus läksi sigäpäi i astui Galilejajärven randadme. Sid' hän libui mägele i ištuihe sigä.30Hänennoks tuli äi rahvast i toiba rambičijoid, sogedoid, keletomid, kädetomid i jaugatomid i äi toižid. Heid pandihe Iisusan edehe, i hän tegi heid tervhikš.31Rahvaz čududelihe nägištades, kut keletomad pagižeškanziba, jaugatomad i kädetomad tegihe tervhikš, rambičijad käveleškanziba i sogedad nägeškanziba, i hö ülenzoitiba Izrail'an Jumalad.

Iisus sötab nel'l'tuhad mest

(Mark. 8:1-10)

32Iisus kucui openikoid ičezennoks i sanui: «Minei om žal' necidä rahvast. Hö oma minunno jo koume päiväd, a heil ei ole nimidä sömäd. En tahtoi oigeta heid tägäpäi näl'ghižid, miše hö ei väzuiži matkas.»33Openikad sanuiba hänele: «Kuspäi mö tägä rahvahatomas tahos sam muga äi leibäd, miše täuduiži ningoižele rahvazkogole?»34«Äjak leibäd teil om?» — Iisus küzui. «Seičeme,» — sanuiba hö, — «i äjak-se kalašt.»35Iisus käski rahvahale išttas maha.36Sid' hän oti nene seičeme leibäd i kalaižed, kiti Jumalad, lohkaiži ned i andoi palad openikoile. Hö jagoiba ned mehiden keskes.37Kaik söiba külläks, i jänuzid paloid keratihe seičeme täut puzud.38Sömäs oli nel'l'tuhad mužikad i völ akoid i lapsid.

39Sid' Iisus oigenzi rahvahan sigäpäi, mäni veneheze i tuli Magdalan tahoze.


предыдущая глава Глава 15 следующая глава