Библия на финно-угорских языках

•   
• Главная
• Библия
• Библейские рассказы
• Аудио
• Загрузки
• Контакты

Библия

Выбрать язык vienankarjalakšilivviksevepsän kelelмокшексэрзякскоми кыв вылынкоми-пермяцкöй кыв вылынмарлакырык марлаудмурт кылынмāньси лāтӈылханты ясаӈан

Книги Ветхого Завета про «Библия»содержаниеСловарьКнига РуфьПсалтирьПритчиИона

Книги Нового Завета Выбрать книгупро «Библия»СодержаниеСловарьот Матфеяот Маркаот Лукиот ИоаннаДеянияИакова1-e Петра2-e Петра1-e Иоанна2-e Иоанна3-e ИоаннаИудак Римлянам1-е Коринфянам2-е Коринфянамк Галатамк Ефесянамк Филиппийцамк Колоссянам1-е Фессалоникийцам2-е Фессалоникийцам1-е Тимофею2-е Тимофеюк Титук Филимонук ЕвреямОткровениесловари

JONA-SANANKANDAJAN KIRJ

Глава 1

Ižand käskeb Jonad sanelda Ninevias. Jona pageneb. Torokas händast tactas merhe.

1Jonale, Amafijinan poigale, tuli nece Ižandan sana:

2«Libu, mäne Nineviaha, sihe surhe lidnaha, i sanele sigä pühid vestid necen lidnan vasthapäi, sikš ku sen pahad azjad tuliba ülähäks minun edehe».

3«Libu, mäne Nineviaha, sihe surhe lidnaha, i sanele sigä pühid vestid necen lidnan vasthapäi, sikš ku sen pahad azjad tuliba ülähäks minun edehe».

Surʼkulu torok

5Merimehed lujas pöl’gästuiba i kucuiba abuhu kaikutte ičeze jumalad. Hö taciba merhe tavarad, miččed laival oliba, miše kebnenzoitta sidä. A Jona oli lasknus laivan südäimehe, veri magadamha i vahvas uinzi.

6Laivan ohjandai tuli hänennoks i sanui hänele: «Mikš magadad? Libu, kucu ičeiž jumalad abuhu, voib olda, se jumal johtutab meid, i mö em kolgoi».7Hö sanuiba toine toižele: «Astkam, tackam arb, miše tedištada, kenen tagut om tulnu nece ozatomuz’ meile». A konz hö taciba arban, ka arb ozuti Jonaha.

8Siloi hö sanuiba hänele: «Starinoiče meile, kenen tagut nece ozatomuz’ om tulnu meile. Mittušt töd sinä teged, i kuspäi tuled? Kus om sinun ma i miččes rahvahaspäi sinä oled?»9Hän sanui heile: «Minä olen evrejalaine, i minä varaidan Ižandad, Taivhan Jumalad, ken om tehnu meren i kuivan man».

10Mehed lujas pöl’gästuiba i küzuiba hänel: «Mikš oled tehnu muga?» Nene mehed ved’ tedištiba, miše hän pageni Ižandaspäi, sikš ku hän iče sanui heile. 11Hö sanuiba hänele: «Midä meile pidab tehta sinei, miše meri tüništuiži meile?» Sikš ku meri oli suren torokan valdas.12Siloi hän sanui heile: «Otkat mindai i tackat mindai merhe, siloi meri tegese teile tünäks. Sikš ku minä tedan, miše nece sur’ torok om tulnu teile minun tagut».

13No nene mehed soudaškanziba vahvemba, miše tartta randha, no ei voinugoi, sikš ku meri oli sures torokas heid vaste.

14Siloi hö kucuškanziba Ižandad i sanuiba: «Voi, Sur’ Ižand, ala anda meile upota necen mehen hengen tagut i ala luge meile vigaks hänen vigatont vert, sikš ku sinä, Ižand, teged muga, kut iče tahtoid».

15Sid’ hö otiba Jonan i taciba händast merhe, i meri tüništui torokaspäi.16I nene mehed tuliba völ-ki surembaha pöl’gästusehe Ižandan edes, i toiba Ižandale lahjžertvan, i andoiba toivotusid.

 Глава 1