Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1Minä näin uvven taivahan da uvven muan. Endine mua da endine taivas, näit, hävittih, i merdy enämbi ei olluh.2Minä näin, kui pyhä linnu, uuzi Jerusalim heityi taivahaspäi Jumalan luopäi čomendetunnu kui andilas, kudai on šuoritettu sulhazeh niškoi.3I minä kuulin, kui prestolan luopäi sanottih kovah:
- Kačo, Jumalan eländysija rahvahien keskes!
Häi eläy heijän keskes,
i heis rodieu Hänen rahvas.
Iče Jumal on heijänke, heijän Jumal.
4Häi pyhkiy heijän silmis joga kyynälen.
Surmua ei rodei enämbi,
eigo rodei ni tuskua,
ni voiveroitustu, ni kibuu,
gu kai endine on mennyh ijäkse.
5Prestolal istuju sanoi: «Kačo, minä luajin uvvekse kai.» Häi sanoi: «Kirjuta nämä sanat, sikse gu net ollah uskottavat da tovet.»6Vie Häi sanoi minule: «Kai stuanihes! Minä olen A da O, algu dai loppu. Kedä juotatannou, sille minä annan ilmai juvva elaijanvien nouzemas.7Voittai suau kaiken tämän, i minä olen hänen Jumal, a häi on minun poigu.8A varaččuloile, uskomattomile, paganoittunuzile, tappajile, karguajile, tiedovoiččijoile, niilöile, kudamat kumardellahes valehjumaloile, da kaikile kielastelijoile roih tämä oza: hyö puututah tulijärveh, kus palau rikki, i se on toine surmu.»
9Sit tuli yksi niilöis seiččemes anhelis, kudamil oli seiččie mal'l'ua, täytettyy seiččemel jälgimäzel pahuol, da sanoi minule: «Tule, minä ozutan sinule andilahan, Vuonan mučoin!»10Hengi valdai minuu, i anheli vedi minuu suurele korgiele mäile i ozutti minule pyhän linnan, Jerusaliman, kudai heityi taivahaspäi, Jumalan luopäi.11Se läpetti Jumalan valgiel, se läikyi gu ylen kallis kivi, gu jašmu, kudai on puhtas gu hrustali.12Ymbäri sit oli suuri da korgei seiny, kudamas oli kaksitostu veriädy, i niilöi vardoittih kaksitostu anhelii. Veriälöih oli kirjutettu Izrail'an kahtentostu rovun nimet.13Päivännouzupuolel oli kolme veriädy, pohjazen puolel - kolme, suven puolel - kolme da päivänlaskupuolel - kolme veriädy.14Linnan seiny seizou kahteltostu aluskivel, i niilöis on kaksitostu nimie, Vuonan kahtentostu apostolan nimet.
15Anhelil, kudai minunke pagizi, oli käis kuldaine miärykeppi, gu miärätä linnu, sen seinät da veriät.16Linnu oli n'elličuppuine, min piduhus, sen levevys. Anheli miäräi linnan kepil i nägi, sen piduhus oli kaksitostutuhattu stadionua*a, a levevys da korgevus oldih sežo moizet.17Häi miäräi seinän, se oli sada n'ellikymmen n'elli käzivartu*b - anheli miäräi rahvahan miäräl. Se on anhelingi miäry.18Seiny oli luajittu jašmas, a linnu - puhtahas kullas, kudai oli gu puhtas st'oklu.19Linnan seinien alustu oli čomendettu kaikenjyttymil kallehil kivil. Enzimäine aluskivi oli jašmas, toine - sapfiras, kolmas - haltsedonas, n'elläs - smaragdas,20viijes - sardoniksas, kuvves - serdolikas, seiččemes - hrizolitas, kaheksas - berillas, yheksäs - topuazas, kymmenes - hrizopruazas, yhtestostu - giatsintas i kahtestostu - ametistas.21Kaksitostu veriädy - kaksitostu žemčugua, joga veräi - tukkunazes žemčugas. Linnan piha oli puhtahas kullas, läbinägyjäs gu st'oklu.
22Minä en nähnyh linnas pyhäkodii, Ižändy Jumal Kaikenvaldaine on sen pyhäkodi, Häi dai Vuonu.23Linnale ei pie valgiekse ni päivästy, ni kuudamastu, sikse gu Jumalan taivahalline valgei andau sille valgien, da sen lampannu on Vuonu.24Rahvas ruvetah elämäh sen valgies, i kai muailman suarit tuvvah sinne omat elot.25Linnan veriät ei roija salvas päiväl, a yödy sie ei rodei.26Sinne tuvvah muailman rahvahien kallehuot da čomuot.27I ni mi pagan ei piäze sinne, eigo ni yksi kielastelii, eigo ni huijustettavien dieloloin luadii. Piästäh vai net, kenen nimet on kirjutettu Vuonan elaijankniigah.
*a 21:16 Kaksitostutuhattu stadionua on nenga 2400 kilometrii.
*b 21:17 144 käzivartu on nenga 60 metrii.
Глава 21