Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1Jälles tädä minä kuulin taiva- haspäi suuren iänen, gu pajattashäi suuri rahvasjoukko:
- Alliluija!
Piäzendy, kunnivo dai vägi ollah meijän Jumalal,
2tovenmugazet da oigiet ollah Hänen suvvot.
Häi suudii suuren karguajan,
kudai paganoitti kaiken muailman omal karguandal.
Häi tazai sille omien käskyläzien veren!
3Myös kuului iäni:
- Alliluija!
Sen savvu nouzou
ainos dai ilmazen ijän.
4Kaksikymmen n'elli vahnimua da net n'elli eläviä langettih muah Jumalan edeh da ylendettih Händy, kudai istuu prestolal. Hyö sanottih:
- Amin'! Alliluija!
5I prestolalpäi kuului iäni:
- Ylendäkkiä meijän Jumalua,
kaikin työ Hänen käskyläzet,
kaikin, ken varuatto Händy,
pienet dai suuret!
6I minä kuulin iänen, kudai oli gu suuren rahvasjoukon iäni, gu suurien vezien bauhu, gu suuren jyryn räčkeh. Se sanoi:
- Alliluija!
Meijän Ižändy Jumal, Kaikenvaldaine,
otti suarinvallan!
7Rubiemmo pidämäh iluo da hyviä mieldy,
ozutammo Hänele kunnivuo,
on tulluh Vuonan svuad'bu!
Hänen andilas on valmis,
8piäle hänele oli annettu valgei, läpettäi
da puhtas pelvassoba.
Se soba on jumalanuskojien oigiet ruavot.
9Anheli sanoi minule: «Kirjuta: Ozakkahat ollah net, kudamii on kučuttu Vuonan svuad'bustolah.» Häi sanoi minule: «Nämä ollah Jumalan tozisanat.»
10Minä langein hänen jalgoih, gu kumarduakseh hänele muah suate, no häi sanoi: «Älä, kačo, rua sidä! Minä olen Jumalan käskyläine, kui i sinä da sinun vellet, kudamat tovestatto Iisussah näh! Kumardai Jumalale! Iisusan tovendajis on Jumalan iänenkandajien Hengi.»
11Minä näin taivahan avvoi: näin valgien hevon da sen selläs miehen, kudamua kučutah nimel Surematoi da Tozi. Häi suudiu da toruau toven mugah.12Hänen silmät oldih gu tulen kielet, piäs Hänel oli äijy koronua. Hänel on nimi, kudai on kirjutettu Häneh i kudamua ei tiijä niken, vai iče Häi.13Hänel piäl oli vereh kastettu soba: Händy kučutah nimel Jumalan sana.
14Hänele jälles tuldih taivahan torajoukot valgieloil heboloil, hyö oldih šuorittu valgieh puhtahah paltinah.15Hänen suus lähtöy terävy miekku, gu iškie sil muailman rahvahii. Häi paimendau niilöi raudusavakol. Häi polgou viinupuzerdamos Kaikenvaldazen Jumalan suuren vihan viinua.16Hänen sobah da reideh on kirjutettu: suariloin Suari, ižändien Ižändy.
17Sit minä näin anhelin, kudai seizoi päiväzes. Häi kovah kirgui kaikile linduloile, kudamat lennettih keskitaivahal: «Tulgua, kerävykkiä Jumalan pruazniekkuildazele18syömäh suariloin lihua, torapiällikkölöin da vägevien miehien lihua, heboloin da raččumiehien lihua, kaikkien vällien dai orjien lihua, pienien dai suurien.»
19Sit minä näin, kui zvieri, muailman suarit da heijän torajoukot kerävyttih yhteh, gu torata sen raččumiehen da hänen torajoukonke.20Zvieri otettih kiini da hänenke se, kudai heittelihes Jumalan iänenkandajakse, kudai zvierin ies luadii tunnusmerkilöi da sil yöksytti niilöi, kudamat otettih ičele zvierin merki da kudamat kumardeltihes hänen kuvale. Heidy mollembii elävinny lykättih tulijärveh, kudai oli täyzi palajua rikkii.21Jiännyöt suadih surmu miekas, kudai lähti raččumiehen suus, i kai linnut syödih kylläl heijän lihua.
Глава 19