Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1Taivahas nägyi suuri tunnus- merki: naine, kudai oli šuorinnuh päiväzeh, hänen jalloin al oli kuu, a piäs venkannu oli kaksitostu tiähtie.2Häi oli kohtuine i vongui tuskis da suandugoris.
3Toinegi tunnusmerki nägyi taivahas: suuri tuliruskei lendäimado, kudamal oli seiččie piädy da kymmene sarvie, i joga seiččemes piäs hänel oli koron.4Se pyhkäldi hännäl kolmanden vuitin taivahan tiähtis da räigäi net muale. Mado seizatui suajan naizen edeh, gu kerras syvvä lapsi, kudaman naine suau.
5Naine sai lapsen, poijan, kudai rubieu paimendamah kaikkii rahvahii raudukepil. Tämä lapsi kopattih Jumalan luo, Hänen prestolan luo,6a naine pageni elämättömäh muah. Sinne Jumal oli valmistannuh hänele sijan, kus händy ruvetah syöttämäh tuhat kaksisadua kuuzikymmen päiviä.
7Taivahas rodih tora. Mihail da hänen anhelit torattih lendäimavonke. A lendäimado omien anheliloinke torai heidy vastah,8no ei voinnuh voittua heidy, i hänele da hänen joukole ei roinnuh enämbi sijua taivahas.9I se suuri lendäimado, se ennevahnalline mado, kudamua sanotah muanittelijakse da pahalazekse, se muan eläjien yöksyttäi, lykättih muale, i yhtes hänenke lykättih hänen anhelit.10Minä kuulin, kui taivahas sanottih korgiel iänel:
- Nygöi tuli piäzendy, vägi da
meijän Jumalan valdukundu
da Hänen Voijeltun valdu,
gu on lykätty alah meijän vellien viärittäi,
se, kudai meijän Jumalan ies
päivät dai yöt viäritti heidy.
11Hyö voitettih händy
Vuonan verel da omal tovensanal.
Hyö ei žiälöitty omua hengie,
oldih valmehet kuolemah.
12Piekkiä iluo, taivahat
dai työ, taivahien eläjät!
Gor'a muale da merele!
Pahalaine heityi teijän luo!
Se on täyzi suurdu vihua, gu tiedäy:
hänel on vähä aigua.
13Konzu lendäimado nägi, häi on lykätty muale, häi lähti tabuamah naistu, kudai sai poijan.14Naizele annettih kaksi suuren kotkan siivie, gu häi vois lendiä hänele kačottuh sijah elämättömäh muah, iäre mavon silmis. Sinne hänele ruvetah tuomah syömisty kolme puolenke vuottu.15Naizele peräh lendäimado työndi omas kerois vetty tukkunazen joven, gu se jogi vedäs händy.16No mua tuli abuh naizele: se avai oman suun da joi sen joven, kudaman työndi suus lendäimado.17Lendäimado ärevyi naizen piäle da lähti toruamah sen naizen toizii lapsii vastah, niilöi, kudamat noutah Jumalan käskylöi da kudamis Iisus sanou hyvän sanan.
18Lendäimado seizoi meren rannal.
Глава 12