Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JIÄVINDY IIVANALE

Lugu 7

Piässyzien joukko

1Sit minä näin n'elli anhelii, kudamat seizottih muan joga n'elläs čupus da pieteltih muan n'elliä tuuldu, gu net ei tuultas ni muale, ni merele, ni ainavoh puuh.2Minä näin, kui vie yksi anheli nouzi päivännouzupuolespäi, häi kandoi elävän Jumalan pečattii. Häi kirgui äijäl n'elläle anhelile, kudamile oli annettu valdu vahingoittua muadu da merdy:3«Älgiä luadiet vahinguo ni muale, ni merele, ni puuloile, kuni myö emmo paina pečattii meijän Jumalua palvojien oččah.»

4Minä kuulin pečatil merkittylöin luvun. Heidy oli sada n'ellikymmen n'elli tuhattu pečatil merkittyy Izrail'an kaikis roduloispäi:5Juudan heimos pečatin suadih kaksitostu tuhattu hengie, Ruviman heimos - kaksitostu tuhattu, Gadan heimos - kaksitostu tuhattu,6Ašeran heimos - kaksitostu tuhattu, Neftaliman heimos - kaksitostu tuhattu, Manassien heimos - kaksitostu tuhattu,7Simeonan heimos - kaksitostu tuhattu, Leevien heimos - kaksitostu tuhattu, Issaharan heimos - kaksitostu tuhattu,8Zebulonan heimos - kaksitostu tuhattu, Josifan heimos - kaksitostu tuhattu, Veniaminan heimos - kaksitostu tuhattu.

9Jälles tädä minä näin suuren joukon rahvastu, kudamua niken ei voinnuh lugie, kaikis mualoispäi, kaikis rahvahis, rodulois da kielis. Hyö seizottih prestolan da Vuonan ies, heil piäl oldih valgiet sovat, a käis pal'man oksat i10hyö kirruttih korgiel iänel:
- Piäzendy tulou meijän Jumalaspäi,
Hänes, kudai istuu prestolal,
Hänes da Vuonas!
11I kai anhelit seizottih prestolan, vahnimien da n'ellän elävän ymbäri. Hyö langettih muah prestolan edeh da ylendettih Jumalua12nämil sanoil:
- Amin'!
Ylendys da taivahalline valgei,
mielevys da kiitändy,’
kunnivo, valdu da vägi
meijän Jumalale ainos dai ilmazen ijän!
Amin'.

13Yksi vahnimis kyzyi minul: «Ketbo ollah nuat valgielois sovis? Kuspäi hyö tuldih?»14Minä vastain hänele: «Ižändäzeni, sinä sen tiijät.» Häi sanoi minule:
- Nämä ollah net, kudamat tuldih suures gor'as läbi.
Hyö pestih omat sovat
da vallattih net Vuonan veres.
15Sendäh hyö ollah Jumalan prestolan ies
i sluužitah Hänele yöt dai päivät
Hänen pyhäkois,
a Häi, kudai istuu prestolal,
levittäy heijän piäle oman stuanun.
16Heidy enämbiä ei vaivua ni n'älgy, ni juomanjalo,
heidy ei polta päiväine,
eigo muokkua räkki.
17Vuonu, kudai on prestolan ies,
paimendau heidy
da vedäy heidy elaijanvezien nouzemile,
a Jumal pyhkiy heijän silmis kai kyynälet.


предыдущая глава Глава 7 следующая глава