Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1Sit minä näin, kačo vai, taivahas on uksi avvoi, i iäni, se samaine, rounogu torven iäni, kudaman minä kuulin pagizemas minunke jo enne, sanoi minule: «Nouze tänne! Minä ozutan sinule, midä pidäy roijakseh jälles tädä.»
2I kerras Hengi koppai minuu. Minä näin taivahas prestolan, i sil prestolal oli istuju.3Se istuju läpetti gu kallehet kivet, jašmu da sardis. Prestolas ymbäri oli smaragdan jytyi läpettäi ukonkuari.4Ymbäri täs prestolas oli kaksikymmen n'elli prestolua, i niilöil istui kaksikymmen n'elli vahnimua, kudamil piäl oli valgiet sovat, a piäs kuldaine venču.5Prestolas lähtiettih tuleniškut, iänet da jyryt. Sen ies oli seiččie palajua lampua, Jumalan seiččie hengie.6Vie sen ies oli gu st'oklaine meri, hrustalin jyttyine.
Prestolan ies da ymbäri oli n'elli eläviä, kudamat oldih tävvet silmiä iespäi da taganpäi.7Enzimäine oli gu leijon, toine - gu häkäččy, kolmandel oldih gu ristikanzan rožat, a n'elläs oli gu lendäi kotku.8Nämil n'elläl oli kuuzin siivin, kudamat oldih sydämespäi dai ulgoči tävvet silmiä. Heittelemättäh, päiväl dai yöl nämä elävät sanotah:
- Pyhä, pyhä, pyhä
on Ižändy Jumal, Kaikenvaldaine,
kudai oli, kudai on da kudai tulou!
9Ainos, konzu elävät ylendetäh, kunnivoijah da kiitetäh Händy, kudai istuu prestolal da kudai eläy ainos dai ilmazen ijän,10net kaksikymmen n'elli vahnimua langetah muale prestolal istujan edeh da ozutetah Hänele kunnivoičustu - Hänele, kudai eläy ainos dai ilmazen ijän. Hyö pannah omat venčat Hänen prestolan edeh da sanotah:11
- Ižändy, meijän Jumal!
Sinule maksau andua
ylendys, kunnivo dai valdu,
Sinähäi olet luadinuh kaiken.
Kai rodih i kai oli luajittu
Sinun tahtos.
Глава 4