Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1«Uskojien kanzukunnan anhelile Efessah kirjuta nenga:
'Nenga sanou Häi, kudamal on seiččie tiähtie oigies käis da kudai astuu seiččemen kuldujalgazen lampan keskel:2Minä tiijän sinun ruavot, sinun vaivat da sinun kestävyön. Minä tiijän, sinä et voi tirpua pahoi rahvahii. Sinä opiit niilöin mielii, kudamat sanotah iččie apostoloikse, hos ni olla ei apostolat, i sinä näit, hyö ollah kielastelijat.3Kestävyttygi sinus on, sinä äijän tirpit minun nimen täh, no et väzynyh.4No se minul on sinuu vastah, gu sinä heitit minun suvaičendan, kui oli allus.5Musta sit, kuspäi sinä langeit, kiänny da mene järilleh ruadamah niilöi ruadoloi, kudamii ruavoit enne. Eiga minä tulen sinun luo da siirrän sinun lampan iäre sen sijois, gu et kiändyne.6No se sinus on hyvä, gu vihuat nikolaiitoin*a ruadoloi, kudamii minägi vihuan.7Kel on korvat, se kuulkah, midä Hengi sanou uskojien kanzukunnile! Sille, kudai voittau, minä annan syvvä elaijanpuus, kudai on Jumalan savus.'»
8«Uskojien kanzukunnan anhelile Smirnah kirjuta:
'Nenga sanou Enzimäine da Jälgimäine, Häi, kudai oli kuolluh, no elavui:9Minä tiijän sinun ahtistuksen da köyhyön, no sinähäi olet bohattu! Minä tiijän, kui sinuu kirotah net, kudamat sanotah iččie jevreilöikse, no hyö ei olla tozi jevreit, hyö ollah sattanan joukkuo!10Älä varua tulieloi gorii. Kačo, terväh pahalaine lykkiäy erähii teis tyrmäh, gu oppie teijän mielii, i kymmene päiviä työ oletto suures ahtistukses. Ole surematoi kuolendah suate, sit minä annan sinule elaijan venčan!
11Kel on korvat, se kuulkah, midä Hengi sanou uskojien kanzukunnile! Sidä, kudai voittau, ei kua toine surmu.'»
12«Uskojien kanzukunnan anhelile Pergamah kirjuta:
'Nenga sanou Häi, kudamal on kaksiteräine terävy miekku:13Minä tiijän, kus sinä elät: sinä elät sie, kus on sattanan prestol. No sinä riput minun nimes, sinä et hyllännyh uskuo minuh silloigi, konzu Antipa, minun surematoi tovensanelii oli tapettu teijän luo, sie kus eläy sattan.14No on minul vähäine sinule vastahgi sanottavua: sinun luo sie on moizii, kudamat riputah Valaaman opastandois, sen miehen, kudai opasti Valakale, kui muanittua izrail'alazii, gu hyö syödäs valehjumaloile tuoduu žertvulihua da karrattas.15Heidy on sinun luogi, moizii, kudamat eletäh nikolaiitoin opastandoi myö.16Kiänny sit! Eiga minä tulen terväh, i toruan heijänke minun suun miekal.
17Kel on korvat, se kuulkah, midä Hengi sanou uskojien kanzukunnile! Ken voittau, sille minä annan peitos piettyy taivahallistu mannua da valgien kiven, i sih kiveh on kirjutettu uuzi nimi, kudamua ei tiijä niken, tiedäy vai se, ken suau sen nimen.'»
18«Uskojien kanzukunnan anhelile Tiatirah kirjuta:
'Nenga sanou Jumalan Poigu, kudaman silmät ollah gu tulen kielet, a jallat gu läpettäi vaski:19Minä tiijän sinun ruavot, sinun suvaičendan dai uskon, minä tiijän sinun autanduhimon da sinun kestävyön. Tiijän, jälgiaijoil sinä ruavoit vie enämbän gu allus.20No sit minä olen sinuu vastah, gu tirpat tuadu naistu, sidä Ijezavelii, kudai nimittäy iččie Jumalan iänenkandajakse. Häi opastau da vedäy yöksyksih minun käskyläzii; opastau karguamah da syömäh valehjumaloile tuoduu žertvulihua.21Minä annoin hänele aigua kiändyö, no häi ei tahto kiändyö iäre karguandas.22Kačos, gu minä taikkuan händy alasijah, a hänen druuguloin piäle työnnän suuret ahtistukset, gu hyö ei kiännytänne iäre hänen ruadolois.23Hänen lapsile minä työnnän surman. Sit tiijustetah kai uskojien kanzukunnat, minä olen se, ken oppiu mielii dai sydämii, i minä annan jogahizele teis teijän ruadoloi myö.
24No teile kaikile muile Tiatiras, kudamat etto novva niilöi opastandoi, ettogo tiijustannuh muga sanottuloi sattanan syvyzii, - teile minä sanon: nimittumua uuttu takkua en pane teile piäle kannettavakse.25Ripukkua sit, midä teil on, kuni minä en tule.
26Sille, ken voittau da loppuh suate ruadau minun tahton mugah, minä annan vallan haldivoija rahvahii.27Häi paimendau heidy raudukepil, murendau palazikse gu saviastiet28- muga kui minägi sain omas Tuataspäi vallan ruadua. I minä annan hänele huondestiähten.
29Kel on korvat, se kuulkah, midä Hengi sanou uskojien kanzukunnile!'»
*a 2:6 Nikolaiitat oldih yhten Nikolain noudajat. Ičes Nikolais ei tietä tarkembah nimidä.
Глава 2