Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JIÄVINDY IIVANALE

Lugu 1

1Hristosan Iisusan jiävindy, kudaman andoi Hänele Jumal, gu ozuttua omile käskyläzile, midä pidäy terväh roijakseh. Jumal työndi oman anhelin da hänen kauti avai tämän kaiken omale käskyläzele Iivanale,2kudai saneli toven Jumalan sanas da sit, midä Iisus Hristos sanou tovekse - kaikes, midä nägi.

3Ozakas on se, kudai lugou nämä ennustussanat, ozakkahat ollah net, kudamat kuunnellah da otetah vardeh, midä sie on kirjutettu, sikse gu aigu on jo lähäl.

Tervehyöt

4Iivan kirjuttau seiččemele uskojien kanzukunnale, kudamat eletäh Aazies: Armuo da rauhuttu teile Hänes, kudai on, kudai oli da kudai tulou, i niilöis seiččemes henges, kudamat ollah Hänen prestolan ies,5da Iisusas Hristosas, uskottavas tovensanelijas, kudai enzimäzikse nouzi kuollielois i pidäy valdua muan suariloin piäl!

Hänele, kudai suvaiččou meidy, kudai omal verel piästi meidy meijän riähkis,6kudai luadii meis valdukunnan da luadii meidy Jumalan, Hänen Tuatan pappiloikse, Hänele kunnivo da valdu ainos dai ilmazen ijän. Amin'.7
- Kačo, Häi tulou pilvis!
Nähtäh Händy kaikkien silmät,
niilöingi, kudamat pystettih Händy.
I voiveroitetah Hänen ies kai muan rahvahat.
Nenga rodieu! Amin'.

8«Minä olen A da O*a, algu dai loppu», sanou Ižändy Jumal, Häi, kudai on, kudai oli da kudai tulou, Kaikenvaldaine.

Iivan nägöy Hristosan

9Minä, teijän velli Iivan, kudamal on yhtehizet teijänke ahtistus, valdukundu da Iisusal suadu kestävys, puutuin Patmos-suarele, gu kuuloitin Jumalan sanua da sanoin toven Iisussah näh.10Ižändän päivänny minä olin Hengen vallas i kuulin sellän tagan rounogu torven iänen.11Iäni sanoi: «Kirjuta, midä näit, da työnnä kirjutettu seiččemele uskojien kanzukunnale: Efessah, Smirnah, Pergamah, Tiatirah, Sardessah, Filadelfieh da Laodikieh.»

12Kiännyin gu nähtä, kenen iäni minunke pagizou, i kiändyhyy näin seiččie kuldujalgastu lampua13i lampoin keskel rounogu ristikanzan. Hänel oli piäl pitky soba, a ryndähil kuldaine vyö.14Hänen piä da tukat oldih valgiet gu valgei villu, gu lumi. Hänen silmät oldih gu tulen kielet,15a jallat oldih gu tules hiilutettu läpettäi vaski, i Hänen iäni oli gu suurien vezien bauhu.16Oigies käis Hänel oli seiččie tiähtie, Hänen suuspäi tuli kaksiteräine terävy miekku, a Hänen rožat oldih gu tävvel teräl pastai päiväine.17Hänen nähtyy minä langein Hänen jalgoih gu kuolluh, no Häi pani oigien käin minun piäle da sanoi:

«Älä varua, minä olen enzimäine dai jälgimäine,18ainos elävy. Minä olin kuolluh, a nygöi minä elän, elän ainos dai ilmazen ijän. Minul ollah surman dai tuonilmazen avaimet.19Kirjuta sit, midä näit, midä on nygöi da midä pidäy roijakseh jälles tädä.20Sinä näit seiččie tiähtie minun oigies käis da seiččie kuldujalgastu lampua, niilöin peittomerkičys on tämä: seiččie tiähtie ollah seiččemen uskojien kanzukunnan anhelit, a seiččie lampua ollah net seiččie uskojien kanzukundua.»


*a 1:8 A (al'fa) da O (omega) ollah gretsien kirjaimikon enzimäine da jälgimäine kirjain.


предыдущая глава Глава 1 следующая глава