Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1Uskon vuoh roih tovekse se hyvä, kudamah nad'eijahes, uskon vuoh nähtäh se, midä ei sua nähtä.2Jumal oli mieldynyh ammui elänyzih tuattoloih heijän uskon täh.
3Uskon vuoh myö ellendämmö, gu muailmat on luajittu Jumalan sanal, i se, mi on nägevis, on roinnuh nägymättömäs.
4Uskon vuoh Aavelin tuodu žertvu oli Jumalale kallehembi gu Kainan tuodu. Sendäh gu Aaveli uskoi, Jumal ozutti händy oigiekse, gu otti hänen lahjat; uskon kauti Aaveli pagizou vie kuoltuugi.
5Uskon vuoh Hanokkua otettih mualpäi surman nägemättäh. Händy ei löytty, Jumal otti händy. Häi, näit, jo enne otandua oli elänyh Jumalan mieldy myö - nenga häneh näh sanotah Pyhis Kirjutuksis.6A uskottah ei sua olla Jumalale mieldy myö. Sil, kudai tulou Jumalan edeh, pidäy uskuo: Jumal on olemas, i Häi maksau hyväl niilöile, ket Händy ečitäh.
7Uskon vuoh Noi heityi Jumalan tahtoh, konzu häi sai viestin moizes, midä vie ei olluh nägevis. Häi luadii umbilautan, i muga piäzi surmas kai hänen pereh. Hänen usko azui muailmale suvvon da andoi hänele ičelleh sen, min suajah uskojat - häi piäzi oigiekse Jumalan ies.
8Usko käski Avraamale kuulta Jumalan kučundu da lähtie sih muah, kudaman Jumal uskaldi andua hänele. Häi lähti matkah, tiedämättäh kunne menöy.9Sendäh gu häi uskoi, häi tulolazennu azetui elämäh uskaldettuh muah da eli sie stuanulois. Muga elettih Isakku da Juakoigi, kudamat sežo suadih se uskalmo.10Avraam vuotti linnua, kudamal on luja alustu da kudaman Jumal iče duumaičči dai luadii.11Hänen akku Sarra sežo uskon väin vuoh sai lapsen, hos oli lapsensuamatoi dai lapsensuanduigägi oli jo jällel, no häi pidi uskottavannu sen sanua, kudai uskaldi.12Sikse yhtes, miehen väin kaimannuos, rodih muga äijy rahvastu, mi on tiähtie taivahal i mi lugemattoman äijy on čuuruu meren rannal.
13Hyö kaikin kuoltih uskonke sih, midä oli heile uskaldettu, hos hyö ei suadu sidä. Hyö vai loittonsah nähtih se, oldih hyväs mieles da sanottih iččie vierahikse da tulolazikse mual.14Ket nenga sanotah, hyö sil ozutetah, gu ečitäh omua muadu.15Gu heijän mielis ollus mua, kudamaspäi hyö tuldih, hyö voidanus mennä sinne järilleh.16No hyö ečitäh parembua kohtua, taivahallistu, sendäh Jumal ei huijustai heidy, a andau sanuo iččie heijän Jumalakse. Häi jo linnangi heile varusti.
17Uskon vuoh Avraam, konzu Jumal opii hänen mielii, toi žertvakse Isakan. Avraam oli valmis andamah aino poijan žertvakse, häi, kudai oli suannuh uskalmot18da kudamale oli sanottu: «Isakas jatkuu sinun rodulangu.»19Häi smietii, Jumal voibi nostattua kuollieloisgi, i muga häi sai järilleh oman poijan. Se buitegu nouzi kuollielois.
20Uskon vuoh, mieles pidäjen tuliedu aigua, Isakku blahoslovii omii poigii Juakoidu da Isuavua.21Uskon vuoh Juakoi kuoltes blahoslovii Josifan mollembii poigii da moliihes savakon piäh kumarduhuu.22Uskon vuoh Josif kuolendua vaste otti paginoih sen, gu Izrail'an rahvas lähtöy iäre Jegiptaspäi, da n'evvoi, midä jälles ruadua hänen luuloinke.
23Usko käski Moisein vahnembile kolme kuudu peitellä poigua, gu hyö nähtih, mittuine kumman čoma on lapsi, eigo varattu faraonan käskyy.*a24Moisei uskoi, i sendäh suurekse kazvahuu ei tahtonuh olla faraonan tyttären poijannu.25Häi parembi valličči gor'at yhtes Jumalan rahvahanke, migu riähkän vuoh suavut lyhytaigazet ilot.26Häi pidi Hristosan täh tirpettyy huigiedu kallehembannu migu kai Jegiptan bohattuot, gu nägi ies tulijan palkan.27Uskon täh häi lähti Jegiptaspäi eigo varannuh suarin vihua. Häi buitegu nägi Nägymättömän i sendäh oli lujannu.28Uskon täh Moisei enne lähtendiä käski Izrail'an rahvahale pidiä Äijiäpäiviä da voijella uksenpielizet verel, gu anheli, kudai tuli tappamah jegiptalazien enzipoigii, ei koskis izrail'alazien lapsii.29Uskon väil izrail'alazet astuttih Ruskiesmeres poikki gu kuivua muadu myöte, no ku jegiptalazet opittih ruadua muga, hyö kaikin upottih.
30Uskon väil kuavuttih Jerihonan linnan kiviseinät, konzu niilöis ymbäri oli astuttu seiččemenny päivänny.31Uskon vuoh karguaju naine, Ruavu, hyvin vastai tiijustelijoi, i sendäh ei kuolluh yhtes sanankuulemattomienke.
32Midä täh vie ližiäzin? Minul ei täydys aigua sanella Gideonas, Varakas, Samsonas da Ijeffas, Davidas, Samuilas da toizis Jumalan iänenkandajis,33kudamat uskon väil voitettih valdukundii, piettih oigevuttu väis da suadih uskaldettu. Hyö salvattih leijonoin kijat,34sammutettih tulen vägi da vältyttih miekan teräs. Hyö oldih väittömät, no roittih vägevikse, oldih lujat toras, hyö ajettih iäre vihaniekoin torajoukot,35naizet suadih omii kuolluzii elävinny järilleh.
A erähii muokattih kuolendah suate, hyö ei otettu heile tarittuu vällälepiäzendiä, gu piästä parembah kuollieloisnouzendah.36Toizet suadih kiruondat dai rozgat, da vie čiepit da tyrmät.37Heidy kivitettih kuolendah suate, pilattih kahtekse, tapettih miekal. Hyö käveltih lambahan da kozan nahkois, tirpettih hädiä, heidy ahtistettih da muokattih.38Hyö oldih liijan hyvät tälle muailmale, sikse heil pidi kävellä mägilöis da elämättömäs muas, eliä kallivokololois da muahavvois.39Kaikkih nämih ristikanzoih näh on sanottu hyviä heijän uskon täh, no sidä, mi oli uskaldettu, hyö ei suadu,40gu Jumal oli kaččonuh meih niškoi parembua. Sendäh hyö vai yhtes meijänke piästäh sinne, kus täyttyy kai.
*a 11:23 Jegiptan suari, faraon, oli käskenyh rahvahal lykätä izrail'alazien poigulapset Niilan jogeh.
Глава 11