Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1Äijän kerdua da äijäh luaduh Jumal ennevahnas pagizi meijän tuattoloinke omien iänenkandajien suul,2a nämil jälgimäzil päivil Häi pagizi meijänke Poijan kauti. Jumal uskaldi kai Poijalleh da Poijan vuoh Häi luadii muailmat.3Poigu on Jumalas tulii suuri valgei, juuri moine kui Häi, i pidäy kai tukus oman sanan väil. Riähkis puhtastamizen luadihuu, Häi istuihes taivahas Suuren Jumalan oigiele čurale.4Nenga Häi rodih sen verdua suurembi anheliloi, min verdua suurembi anheliloin nimie on Hänen suadu nimi.
5Eihäi nikonzu Jumal ni yhtele anhelile sanonuh:
- Sinä olet Minun Poigu,
tänäpäi Minä sain Sinuu.
Eigo sanonuh:
- Minä roimmos Hänen Tuatakse,
a Häi rodieu Minun Poijakse.
6Da vie, konzu Jumal tuou Enzipoijan muailmah, Häi sanou:
- Anna kumardetahes Hänele kai Jumalan anhelit.
7Anheliloih näh Häi sanou:
- Häi luadiu omat anhelit tuulikse,
omat sluužijat - tulen kielikse.8A Poigah näh sanou:
- Sinun prestol, Jumal, pyzyy ainos dai ilmazen ijän;
Sinun vallan savakko
on oigevuon savakko.
9Sinä suvaičit oigevuttu
da vihait pahuttu.
Sikse Jumal, Sinun Jumal,
voideli Sinuu ilon pyhävoil
enämbäl gu toizii Sinunke olluzii.
10I vie sanou:
- Sinä, Ižändy, allus panit muan alustan,
Sinun käzil on luajittu taivahat.
11Net hävitäh, a Sinä pyzyt.
Net kai kulutah gu soba,
12Sinä kiärit net tukkuh gu sobašviitkan,
net muututah gu sovat, a Sinä olet ainos yhtenmoine,
Sinun vuvvet ei loppei.
13Ni yhtele anhelile Jumal nikonzu ei sanonuh:
- Istoi Minun oigieh čurah,
kuni Minä panen Sinun vihaniekkoi
Sinun jalloin alle.
14Eigo anhelit olla sluužijat henget? Heidy on työtty sluužimah niilöile, kudamat suajah piäzendy.
Глава 1