Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1Mieles pien tädä: kuni kodivuitin suaju on lapsi-ijäs, häi nimil ei eruo orjas, hos iče on kaiken ižändy.2Tuatan sanottuh aigah suate lastu da hänen eloloi kačotah toizet.3Muga myögi: kuni olimmo alaigäzet, olimmo tämän ilman vägilöin vallas.4No gu täytyi aigu, Jumal työndi oman Poijan, naizes rodivunnuon, Zakonan vallan alle rodivunnuon,5piästämäh välläle Zakonan vallan al eläjii, gu myö piäzizimmö lapsikse.6I ku työ oletto lapset, Jumal työndi meijän kaikkien sydämih oman Poijan Hengen, kudai kirguu: «Avva, Tuatto!»7Sit jo sinä et ole orju, olet lapsi. I gu kerran olet lapsi, sit olet i kodivuitin suaju, muga pani Jumal.
8Kuni työ etto tundenuh Jumalua, työ sluužiitto jumaloile, kudamat ei olla nimittuot jumalat.9A nygöi tunnetto Jumalan, i enne muudu, Jumal tundou teidy. Miksebo sit työ tuaste kiännyttö niilöin vähävägizien da kurjien tämän ilman vägilöin puoleh? Tahtottogo uvvessah ruveta niilöin orjikse?10Työ tarkah piettö kai kallehet päivät, kuut, pruazniekkuaijat, nimitetyt vuvvet.11Varuan, gu sudre mendih minun teijän täh nähtyt vaivat.
12Kehitän teidy, vellet: roikkua moizekse, kui minä. Olenhäi minägi roinnuh moizekse, kui työ. Työ etto luadinuh minule nimittumua viärytty.13Tiijättöhäi, oman voimattomuon periä minä enzimäzen kerran sanelin teile jevangeliedu.14I hos minun voimattomus opii teijän tirpandua, työ etto paheksinnuh minuu, eigo teil olluh ilgei kaččuo minuh, a vastaitto minuu gu Jumalan anhelii, gu Hristossua Iisussua.15Kunnebo nygöi kadoi teijän hyvä mieli? Voin sanuo, silloi työ kaivanuzitto omat silmät piäs da andanuzitto net minule, gu vai suannus se luadie.16Rodiimmosgo minä sit teijän vihaniekakse, sendäh gu sanon teile toven?17Net jevangelien viäristelijät tahtotah kiändiä teidy omah puoleh, no se heijän pyörindy ymbäri teis ei ole hyvä. Hyö tahtotah eroittua teidy meis, gu työ sit rubiezitto pyörimäh ymbäri heis.18Se pyörindy on hyvä hyväs dielos - nenga on ainos, a ei vai sit, konzu minä olen teijänke.19Lapsirukat, teijän täh minä myös olen suandutuskis, kuni teis ei rubie nägymäh Hristos.20Oh, gu voizin olla teijänke juuri nygöi da iänengi muuttua teijänke paistes! Olen keskel kavonnuh teijän täh.
21Sanokkua minule, työ, ket tahtotto eliä Zakonan vallan al: ettogo kuule, midä Zakon sanou?22Pyhis Kirjutuksis on sanottu: Avraamal oli kaksi poigua. Yhten poijan sai orjunaine, toizen sai välly, Avraaman akku*a.23Orjunaizen poigu rodiihes muga, kui kai muut, a vällän naizen poigu rodiihes sendäh, gu Jumal sen uskaldi.24Täs on peitetty merkičys: nämä naizet merkitäh kahtu sobuu. Yksi sobu on Sinain mäil luajittu sobu, kudaman lapset roitahes orjikse, i se on Agar'.25Agar' merkiččöy Sinain mägie Aravies, i sen vastineh on nygöine Jerusalim, kudai omien lapsienke eläy orjinnu.26No taivahalline Jerusalim on välly, i se on meijän muamo.27Onhäi Pyhis Kirjutuksis sanottu:
- Pie iluo, sinä lapsensuamatoi,
kudai et sua lastu!
Ole vessel da pie iändy sinä,
kudai et tiijä suandugorii!
Sikse gu hyllätyl on äijiä enämbi lastu,
migu sil, kudamal on ukko.
28Työ, vellet, oletto uskalmon periä rodinuot lapset, muga kui Isakku.29No kui silloi muijien jytyi rodinuhes poigu painoi Hengen väil rodinuttu poigua, muga on nygöigi.30No midä sanotah Pyhät Kirjutukset? Net sanotah: «Aja iäre orjunaine da hänen poigu, eihäi orjunaizen poigu voi suaja kodivuittii yhtes vällän naizen poijanke.»31Vellet, ga emmohäi myö ole orjunaizen, a olemmo vällän naizen lapset.
*a 4:22 Avraaman poijat oldih Ismail da Isakku. Isakan muamo oli Avraaman akku Sarra. Ismailan muamo oli Sarran orju Agar'.
Глава 4