Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
TOINE KIRJAINE KORINFALAZILE | ПЕРВОЕ ПОСЛАНИЕ К КОРИНФЯНАМ |
Lugu 12 | Глава 12 |
| 1Pidäy minul vie löyhkiä, hos sit ei ole nimidä hyviä. Eistyn nygöi nägylöih da Ižändän jiävindöih. | 1Не полезно хвалиться мне, ибо я приду к видениям и откровениям Господним. |
| 2Tiijän yhten Hristosas eläjän ristikanzan, kudamua temmattih kolmandeh taivahah n'ellitostu vuottu tagaperin. Oligo häi silloi rungas vai ei olluh, sidä en tiijä. Sen tiedäy Jumal. | 2Знаю человека во Христе, который назад тому четырнадцать лет (в теле ли--не знаю, вне ли тела--не знаю: Бог знает) восхищен был до третьего неба. |
| 3И знаю о таком человеке (только не знаю--в теле, или вне тела: Бог знает), | |
| 3-4Tiijän, tädä miesty otettih ruajuh, i sie olles häi kuuli sanat, kudamii ristikanzu eigo voi sanuo, eigo hänel ni sua niilöi sanuo. Oligo häi silloi rungas vai ei olluh, sidä en tiijä. Sen tiedäy Jumal. | 4что он был восхищен в рай и слышал неизреченные слова, которых человеку нельзя пересказать. |
| 5Nengozes miehes minä löyhkän, ičes - en, löyhkän vai omas väittömyös. | 5Таким человеком могу хвалиться; собою же не похвалюсь, разве только немощами моими. |
| 6I hos menizin hyväkse, en olis mieletöi, sikse gu pagizizin tottu. No minä piettelemmös, gu niken ei duumaiččis minus enämbiä, min häi minus nägöy libo kuulou. | 6Впрочем, если захочу хвалиться, не буду неразумен, потому что скажу истину; но я удерживаюсь, чтобы кто не подумал о мне более, нежели сколько во мне видит или слышит от меня. |
| 7I gu minä en löyhkäs nengomien suurien jiävindöin täh, minule rungah annettih muokkuamah minuu terävy piidoi - sattanan anheli, anna minä en mene hyväkse. | 7И чтобы я не превозносился чрезвычайностью откровений, дано мне жало в плоть, ангел сатаны, удручать меня, чтобы я не превозносился. |
| 8Kolme kerdua pokoroičimmos Jumalale, gu se piidoi lähtis minus iäre. | 8Трижды молил я Господа о том, чтобы удалил его от меня. |
| 9No Häi vastai minule: «Sinule roih kylläl minun hyvyös. Vägi parahite nägyy väittömyös.» Sendäh minä äijiä rakkahembi rubien löyhkämäh omas väittömyös, anna eläy minus Hristosan vägi. | 9Но Господь сказал мне: `довольно для тебя благодати Моей, ибо сила Моя совершается в немощи'. И потому я гораздо охотнее буду хвалиться своими немощами, чтобы обитала во мне сила Христова. |
| 10Sendäh minä olen hyväs mieles, konzu olen väitöi, konzu minuu abeitetah, konzu minul on jygei, konzu minuu painetah da ahtistetah Hristosan täh. Konzu olen väitöi, vai sit olen vägevy. | 10Посему я благодушествую в немощах, в обидах, в нуждах, в гонениях, в притеснениях за Христа, ибо, когда я немощен, тогда силен. |
| 11Nygöi minä olen ihan mieletöi, työ minuu luajiitto moizekse. Teil pideli kiittiä minuu. Minä nimil en ole pahembi nualoi suurii apostoloi, hos olen animi. | 11Я дошел до неразумия, хвалясь; вы меня к сему принудили. Вам бы надлежало хвалить меня, ибо у меня ни в чем нет недостатка против высших Апостолов, хотя я и ничто. |
| 12Olenhäi minä teijän keskes ozutannuh iččie tozi apostolannu, gu väzymättäh luajiin tunnusmerkilöi, kummii da suurii ruadoloi. | 12Признаки Апостола оказались перед вами всяким терпением, знамениями, чудесами и силами. |
| 13Milbo teidy vuartih toizien uskojien kanzukundien ies? Vai sil, gu minä en olluh teile vaivakse. Prostikkua minuu täs viäryös! | 13Ибо чего у вас недостает перед прочими церквами, разве только того, что сам я не был вам в тягость? Простите мне такую вину. |
| 14Minä olen valmis kolmanden kerran tulemah teijän luo, i vaivata teidy en tahto; minule ei pie nimidä teis, pidäy vai teidy iččie. Eihäi lapsil pie kerätä eluo vahnembile, a pidäy vahnembil – lapsile. | 14Вот, в третий раз я готов идти к вам, и не буду отягощать вас, ибо я ищу не вашего, а вас. Не дети должны собирать имение для родителей, но родители для детей. |
| 15Minä hyväl mielel kulutan omat elot, kulutan iččiegi teih niškoi. Ga ku minä äijäl suvaičen teidy, pidäygo sit minuu suvaija vähembäl? | 15Я охотно буду издерживать свое и истощать себя за души ваши, несмотря на то, что, чрезвычайно любя вас, я менее любим вами. |
| 16Nu olgah, minä en jygeitännyh teidy. No toinah äijäl viizastin da muanivol sain teidy käzih? | 16Положим, что сам я не обременял вас, но, будучи хитр, лукавством брал с вас. |
| 17Vai toinah minä hyövyin teis kenentahto vuoh, niilöin vuoh, kudamii työnnin teijän luo? | 17Но пользовался ли я чем от вас через кого-нибудь из тех, кого посылал к вам? |
| 18Minä käskin teijän luo Tiitan da työnnin hänenke vie yhten vellis. Hyödyigo sit Tiittu teis? Emmogo myö hänenke yhteh mieleh ruadanuh? Emmogo yksii jälgii myöte kävellyh? | 18Я упросил Тита и послал с ним одного из братьев: Тит воспользовался ли чем от вас? Не в одном ли духе мы действовали? Не одним ли путем ходили? |
| 19Toinah smietittö, myö ainos vai puolistammo iččie teijän ies? Ei, myö pagizemmo Jumalan ies gu Hristosan omat. Armahat vellet, kai tämä tulou teile hyvyökse. | 19Не думаете ли еще, что мы только оправдываемся перед вами? Мы говорим пред Богом, во Христе, и все это, возлюбленные, к вашему назиданию. |
| 20Minä vet varuan, gu sinne tulduu en tabua teidy moizinnu, mittuminnu tahton, i sit työgi etto näi minuu moizennu, mittumannu tahtotto. Varuan, gu näin sie riidua, kadehuttu, suutundua, oman hyvyön tabailendua, pahoi paginoi toizis, kielien kandelendua, suurendelendua, segovustu. | 20Ибо я опасаюсь, чтобы мне, по пришествии моем, не найти вас такими, какими не желаю, также чтобы и вам не найти меня таким, каким не желаете: чтобы не найти у вас раздоров, зависти, гнева, ссор, клевет, ябед, гордости, беспорядков, |
| 21Anna vai ei alendas minuu Jumal, konzu minä myös tulen teijän luo! Anna vai ei pidäs minul itkie äijien niilöin periä, kudamat luajittih riähkiä da ei hyllätty jumalattomua elaigua, karguandua da kaikenjyttymiä vällillizytty, kudamis hyö elettih. | 21чтобы опять, когда приду, не уничижил меня у вас Бог мой и чтобы не оплакивать мне многих, которые согрешили прежде и не покаялись в нечистоте, блудодеянии и непотребстве, какое делали. |