Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1Minä Juudu, Iisusan Hristosan käskyläine da Juakoin velli, työnnän tervehytty kučuttuloile, kudamii Tuatto Jumal suvaiččou da Iisus Hristos vardoiččou.2Annakkah Jumal teile enämbän da enämbän armuo, rauhuttu da suvaičustu!
3Armahat minun, konzu huolitin kirjuttua teile sih niškoi, gu Jumal meidy kaikkii piästäy, sit minule tuligi mieli kirjuttua teile toizes dielos: kehittiä teidy pidämäh torua sen uskon puoles, kudaman Jumal kerran kaikekse aigua on andanuh Hänen uskojile.4Teijän keskeh on, näit, vilissyh moizii, kudamile jo ammui on suudo kirjutettu. Jumalan armon peitos nämä jumalattomat eletäh vällillisty elaigua. Hyö kieldävytäh meijän aino Haldivoiččijas da Ižändäs, Iisusas Hristosas.
5Hos työ jo tiijättö kai, no tahton yksikai mustoittua teile, kui Ižändy enzimäi piästi oman rahvahan Jegiptan vallan al, no myöhembi hävitti heijän joukos niilöi, ket ei uskottu.6I niilöi anheliloi, kudamat ei pyzytty omal korgiel sijal, a hyllättih oma eländykohtu, Häi pidäy pimies da igäzis čieppilöis suureh suudopäiväh niškoi.7Mugai Sodoman da Gomorran rahvas da niilöis ymbäri olijoin linnoin rahvas karrattih da heityttih moizien himoloin valdah, kudamat ollah ristikanzan luonduo vastah. Se, kui Jumal tazai nämile linnoile, on varaitus ilmanigäzeh tuleh näh.
8Juuri muga ruatah i nämä uneksijat, kudamat paganoitetah omat rungat, ei tahtota ičen piäle nimittumua valdua, kirotah taivahallizii valdoi.9Konzu ylimäine anheli Mihail, pahalazenke riijeltes kiisti Moisein rungan täh, ni häi ei ruohtinuh kirota da suudie sattanua, vai sanoi: «Opastakkah sinuu Ižändy!»10A nämä rahvas kirotah sidä, midä ei ellendetä, a se, midä hyö gu mielettömät žiivatat kuultah omis rungis, se vedäy heidy häviendäh.11Paha rodieu heile! Hyö lähtiettih Kainan dorogale, d'engulahjoin täh heityttih moizeh yöksytykseh, kui Valaam, da kui Korah hyö hävittih, konzu nostih valdua vastah.12Nämä rahvas ollah gu ligatačmat teijän suvaičusstolas,*a konzu hyö syvväh teijänke, varuamattah täytetäh vai omua vaččua. Hyö ollah gu vihmattomat pilvet, kudamii taluttelou tuuli; gu puut sygyzyl, kudamat ei anneta andimii da kudamat ollah jo kaksinkerdazesti kuolluot, juurineh muas n'yhtätyt;13hyö ollah gu kuohujat meren allot, kudamien vuahtipiänny on heijän huigei; gu yöksynyöt tiähtet, kudamih niškoi ilmazekse ijäkse on varustettu pilkoine pimei.
14Heih näh ennusti Hanok, kudai oli seiččemes jälles Adamua: «Kačo, Ižändy tulou kymmenientuhanzien pyhienke15i vedäy kaikkii suudoh. Häi suudiu kaikkii jumalattomii joga jumalattoman ruavon täh, kudai hyö luajittih omas jumalattomuos, i suudiu kaikkien julgieloin paginoin täh, kudamii piettih nämä jumalattomat riähkähizet Händy vastah.»16Net ollah täydymättömät itkettelijät, kudamat eletäh omii himoloi täyttäjen. Hyö löyhketäh suuril dieloloil da opitah olla mieldy myö rahvahale, gu suaja ičele hyödyy.
17No työ, armahat, mustakkua nämä sanat, kudamat Ižändän Iisusan Hristosan apostolat jo ennepäi sanottih.18Sanottihhäi hyö teile, kui jälgimäzil aijoil tulou nagrajua, kudamat eletäh omien jumalattomien himoloin mugah.19Juuri hyö eroitellah rahvahii toine toizes, hyö duumaijah vai tädä elaigua, Jumalan Hengie heil ei ole.
20No työ, armahat, nostakkua oma elaigu pyhimän uskon alustale da moliettokseh Pyhäs Henges.21Pyzykkiä Jumalan suvaičukses da vuotakkua, gu meijän Izändy Iisus Hristos omas armos vedäs meidy ilmanigäzeh elaigah.22žiälöikkiä niilöi, kudamat ei olla lujat uskos.23Erähii piästäkkiä pahas gu tules temmaten, erähii žiälöikkiä heijän riähkii varaten, briezguikkua heijän sobiigi, kudamat ollah heijän rungan himoloin lijastetut.
24Hänele, kudamal on vägie vardoija teidy langiendas da suuren ilon keskel azettua teidy vijattomannu Hänen taivahallizen valgien edeh,25aino Jumalale, Hänele, kudai piästi meidy kaikes pahas Iisusan Hristosan, meijän Ižändän kauti, Hänele kunnivo, korgei nimi, vägi da valdu enne aijoin alguu, nygöi dai ilmazen ijän! Amin'.
*a 1:12 Suvaičusstola – vero kudaman uskojat syödih yhtes, gu ozuttua kui hyö suvaijah toine tostu. Syödyy hyö otettih pyhät.
Глава 1