Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
APOSTOLOIN RUAVOT | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
Lugu 5 | Глава 5 |
| 1Eräs Ananii-nimelline mies möi yhtes Sapfira-akkahke palazen muadu. | 1Некоторый же муж, именем Анания, с женою своею Сапфирою, продав имение, |
| 2Vuitin suadulois d'engois häi peitti, akkugi sen tiezi, a dostalit toi da pani apostoloin edeh. | 2утаил из цены, с ведома и жены своей, а некоторую часть принес и положил к ногам Апостолов. |
| 3Sit Pedri sanoi: «Ananii, mikse annoit oman sydämen sattanan valdah? Mikse opiit muanittua Pyhiä Hengie da peitit vuitin myöndyhinnas? | 3Но Петр сказал: Анания! Для чего ты допустил сатане вложить в сердце твое мысль солгать Духу Святому и утаить из цены земли? |
| 4Muahäi oli sinun, kuni et vie myönnyh sidä, sinun oldih i d'engat, konzu sen möit. Kuibo sinule tuli piäh ruadua nenga? Et sinä kielastannuh rahvastu, kielastit Jumalua.» | 4Чем ты владел, не твое ли было, и приобретенное продажею не в твоей ли власти находилось? Для чего ты положил это в сердце твоем? Ты солгал не человекам, а Богу. |
| 5Nämien sanoin kuultuu Ananii kuolluonnu pakui muale, a kaikkii, ken kuuli tämän, valdai suuri varavo. | 5Услышав сии слова, Анания пал бездыханен; и великий страх объял всех, слышавших это. |
| 6Nuoret miehet otettih da kiärittih kuolluh, kannettih iäre da pandih muah. | 6И встав, юноши приготовили его к погребению и, вынеся, похоронили. |
| 7Čuasun kolmen mendyy tuli sih Ananien akku, häi ei tiedänyh, midä oli roinnuh. | 7Часа через три после сего пришла и жена его, не зная о случившемся. |
| 8Pedri kyzyi hänel: «Sano minule, tähgo hindah työ möittö muan?» «Da, sih hindah», vastai naine. | 8Петр же спросил ее: скажи мне, за столько ли продали вы землю? Она сказала: да, за столько. |
| 9Sit Pedri sanoi: «Mikse työ yksis mielis rubeitto muanittamah Ižändän Hengie? Kačo, ukses tullah miehet, kudamat pandih muah sinun ukko. Hyö kannetah sinuugi iäre.» | 9Но Петр сказал ей: что это согласились вы искусить Духа Господня? вот, входят в двери погребавшие мужа твоего; и тебя вынесут. |
| 10Sil sanal naine kuadui Pedrin jalgoih da kuoli. Nuoret miehet tuldih sih i nähtih naine kuolluonnu. Hyö kannettih händy iäre da pandih muah ukkoh rinnale. | 10Вдруг она упала у ног его и испустила дух. И юноши, войдя, нашли ее мертвою и, вынеся, похоронили подле мужа ее. |
| 11Suuri varavo valdai kogo uskojien kanzukunnan da kaikkii, ken tämän kuuli. | 11И великий страх объял всю церковь и всех слышавших это. |
| 12Apostoloin käzil oli luajittu rahvahan keskes monii tunnusruadoloi da kummii. Uskojat ainos kerävyttih yhteh Solomonan pačaskatokseh, | 12Руками же Апостолов совершались в народе многие знамения и чудеса; и все единодушно пребывали в притворе Соломоновом. |
| 13i niken muis ei ruohtinuh yhtyö heih. A rahvas počitoittih heidy, | 13Из посторонних же никто не смел пристать к ним, а народ прославлял их. |
| 14i Ižändäh uskojien joukkoh vai liženi da liženi rahvastu, miehii dai naizii. | 14Верующих же более и более присоединялось к Господу, множество мужчин и женщин, |
| 15Voimattomii tuodih pihoile da pandih heidy magavosijoile da kandoimile, anna Pedrin siiriči astujes hos hänen kuvahaine koskettas kedägi heis. | 15так что выносили больных на улицы и полагали на постелях и кроватях, дабы хотя тень проходящего Петра осенила кого из них. |
| 16Ymbäri olijois linnoispäigi tuli äijy rahvastu Jerusalimah. Hyö tuodih voimattomii da paganhengil muokattuloi, i net kaikin piästih. | 16Сходились также в Иерусалим многие из окрестных городов, неся больных и нечистыми духами одержимых, которые и исцелялись все. |
| 17Sit ylimäine pappi da kai hänen kannattajat, kogo saddukeiloin joukko ylen äijäl vihavuttih. | 17Первосвященник же и с ним все, принадлежавшие к ереси саддукейской, исполнились зависти, |
| 18Hyö otettih kiini apostolat da pandih heidy linnan tyrmäh. | 18и наложили руки свои на Апостолов, и заключили их в народную темницу. |
| 19No yöl Ižändän anheli avai tyrmän ukset, vietti heidy pihale da sanoi: | 19Но Ангел Господень ночью отворил двери темницы и, выведя их, сказал: |
| 20«Mengiä, seizokkua jumalankois da sanelkua rahvahale kai tämän uvven elaijan sanat.» | 20идите и, став в храме, говорите народу все сии слова жизни. |
| 21Apostolat mugai luajittih, päiväzen nostuu mendih jumalankodih da ruvettih opastamah. Konzu ylimäine pappi huondeksel tuli, häi da hänen kannattajat kerättih N'evvokundu – kai Izrail'an rahvahan vahnimat – da työttih tuomah apostoloi tyrmäspäi. | 21Они, выслушав, вошли утром в храм и учили. Между тем первосвященник и которые с ним, придя, созвали синедрион и всех старейшин из сынов Израилевых и послали в темницу привести Апостолов. |
| 22No konzu työtyt miehet mendih tyrmäh, hyö ei löytty sie apostoloi. Hyö tuldih järilleh da sanottih: | 22Но служители, придя, не нашли их в темнице и, возвратившись, донесли, |
| 23«Myö näimmö, tyrmän ukset oldih tarkah lukitut i uksipielis seizottih vardoiččijat, no ku myö avaimmo ukset, emmo nähnyh sie nikedä.» | 23говоря: темницу мы нашли запертою со всею предосторожностью и стражей стоящими перед дверями; но, отворив, не нашли в ней никого. |
| 24Tämän kuultuu jumalankoin vardoiččijoin piällikkö da ylimäzet papit ei tietty, midä duumaija apostoloih näh da midä ielleh roih. | 24Когда услышали эти слова первосвященник, начальник стражи и прочие первосвященники, недоумевали, что бы это значило. |
| 25Sit kenlienne tuli sanomah: «Net miehet, kudamii työ panitto tyrmäh, seizotah jumalankois i opastetah rahvastu.» | 25Пришел же некто и донес им, говоря: вот, мужи, которых вы заключили в темницу, стоят в храме и учат народ. |
| 26Vardoiččijoin piällikkö lähti miehienke da toi apostolat. Vägivaldua hyö ei pietty, varattih, gu rahvas ei lykittäs heih kivii. | 26Тогда начальник стражи пошел со служителями и привел их без принуждения, потому что боялись народа, чтобы не побили их камнями. |
| 27Apostoloi seizatettih N'evvokunnan edeh, i ylimäine pappi rubei kyzelemäh heidy. | 27Приведя же их, поставили в синедрионе; и спросил их первосвященник, говоря: |
| 28Häi sanoi: «Myö jyrkäh kiellimmö teidy opastamas sen miehen nimes. No nygöi työ täytittö kogo Jerusaliman omil opastandoil da tahtotto luadie meidy viäräkse sen miehen tapandas.» | 28не запретили ли мы вам накрепко учить о имени сем? и вот, вы наполнили Иерусалим учением вашим и хотите навести на нас кровь Того Человека. |
| 29Täh Pedri da muut apostolat vastattih: «Enämbäl pidäy kuunnella Jumalua migu ristikanzoi. | 29Петр же и Апостолы в ответ сказали: должно повиноваться больше Богу, нежели человекам. |
| 30Meijän tuattoloin Jumal on nostatannuh kuollielois Iisusan, kudaman työ riputitto ristupuuh da tapoitto. | 30Бог отцов наших воскресил Иисуса, Которого вы умертвили, повесив на древе. |
| 31Händy Jumal on ylendännyh da istutannuh iččeh oigiele čurale Piämiehekse da Piästäjäkse, gu andua Izrail'ale mielenmuutos da prosken'n'u riähkis. | 31Его возвысил Бог десницею Своею в Начальника и Спасителя, дабы дать Израилю покаяние и прощение грехов. |
| 32Myö olemmo kaiken tämän tovendajat – samoiten Pyhä Hengi, kudaman Jumal on andanuh niilöile, ket Händy kuunnellah.» | 32Свидетели Ему в сем мы и Дух Святый, Которого Бог дал повинующимся Ему. |
| 33Tämän kuultuu N'evvokunnan miehet vähäs ei hallettu vihas i tahtottih tappua apostoloi. | 33Слышав это, они разрывались от гнева и умышляли умертвить их. |
| 34Sit N'evvokunnan keskes nouzi yksi farisei, Gamaliilu-nimelline zakonanopastai, kudamua kai rahvas suvaittih. Häi käski vediä apostoloi kodvazekse iäres | 34Встав же в синедрионе, некто фарисей, именем Гамалиил, законоучитель, уважаемый всем народом, приказал вывести Апостолов на короткое время, |
| 35da sit sanoi N'evvokunnale: «Izrail'alazet, duumaikkua tarkah enne ku luadie midätahto nämile miehile. | 35а им сказал: мужи Израильские! подумайте сами с собою о людях сих, что вам с ними делать. |
| 36Enne nämii päivii jiäviihes Feudu. Häi meni suurekse da sai omale puolele läs n'ellänsuan miehen, no händy tapettih, i kai hänen kannattajat levittih da hävittih jällettäh. | 36Ибо незадолго перед сим явился Февда, выдавая себя за кого-то великого, и к нему пристало около четырехсот человек; но он был убит, и все, которые слушались его, рассеялись и исчезли. |
| 37Hänen jälgeh kirjoilepanendupäivien aigah jiäviihes Juudu Galileilaine da keräi rahvastu ičes ymbäri, no häigi sai surman da kai hänen kannattajat levittih. | 37После него во время переписи явился Иуда Галилеянин и увлек за собою довольно народа; но он погиб, и все, которые слушались его, рассыпались. |
| 38Sikse minä sanon nygöi teile: olgua nämis miehis päivilleh, jätäkkiä heidy rauhah. Ku tämä heijän dielo libo ruado ollou rahvahaspäi, se ičepäivissäh häviey. | 38И ныне, говорю вам, отстаньте от людей сих и оставьте их; ибо если это предприятие и это дело--от человеков, то оно разрушится, |
| 39A ku ollou tulluh Jumalaspäi, työ etto voi hävittiä heidy. Vardoikkuattokseh, gu etto puuttus toruamah Jumalua vastah!»Gamaliilan sana kuultih. | 39а если от Бога, то вы не можете разрушить его; берегитесь, чтобы вам не оказаться и богопротивниками. |
| 40N'evvokunnan miehet kučuttih apostoloi, lyödih heidy da kieltih pagizemas Iisusan nimes, sit piästettih välläle. | 40Они послушались его; и, призвав Апостолов, били их и, запретив им говорить о имени Иисуса, отпустили их. |
| 41Apostolat lähtiettih N'evvokunnaspäi hyväs mieles, gu heidy kačottih pädijäkse tirpamah huigiedu Iisusan nimen täh. | 41Они же пошли из синедриона, радуясь, что за имя Господа Иисуса удостоились принять бесчестие. |
| 42Hyö ei heitetty pagizendua, a endizelleh joga päiviä opastettih jumalankois da talolois da saneltih hyviä viestii: Iisus on Messii. | 42И всякий день в храме и по домам не переставали учить и благовествовать об Иисусе Христе. |