Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

APOSTOLOIN RUAVOT

ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ

Lugu 5

Глава 5

1Eräs Ananii-nimelline mies möi yhtes Sapfira-akkahke palazen muadu.1Некоторый же муж, именем Анания, с женою своею Сапфирою, продав имение,
2Vuitin suadulois d'engois häi peitti, akkugi sen tiezi, a dostalit toi da pani apostoloin edeh.2утаил из цены, с ведома и жены своей, а некоторую часть принес и положил к ногам Апостолов.
3Sit Pedri sanoi: «Ananii, mikse annoit oman sydämen sattanan valdah? Mikse opiit muanittua Pyhiä Hengie da peitit vuitin myöndyhinnas?3Но Петр сказал: Анания! Для чего ты допустил сатане вложить в сердце твое мысль солгать Духу Святому и утаить из цены земли?
4Muahäi oli sinun, kuni et vie myönnyh sidä, sinun oldih i d'engat, konzu sen möit. Kuibo sinule tuli piäh ruadua nenga? Et sinä kielastannuh rahvastu, kielastit Jumalua.»4Чем ты владел, не твое ли было, и приобретенное продажею не в твоей ли власти находилось? Для чего ты положил это в сердце твоем? Ты солгал не человекам, а Богу.
5Nämien sanoin kuultuu Ananii kuolluonnu pakui muale, a kaikkii, ken kuuli tämän, valdai suuri varavo.5Услышав сии слова, Анания пал бездыханен; и великий страх объял всех, слышавших это.
6Nuoret miehet otettih da kiärittih kuolluh, kannettih iäre da pandih muah.6И встав, юноши приготовили его к погребению и, вынеся, похоронили.
7Čuasun kolmen mendyy tuli sih Ananien akku, häi ei tiedänyh, midä oli roinnuh.7Часа через три после сего пришла и жена его, не зная о случившемся.
8Pedri kyzyi hänel: «Sano minule, tähgo hindah työ möittö muan?» «Da, sih hindah», vastai naine.8Петр же спросил ее: скажи мне, за столько ли продали вы землю? Она сказала: да, за столько.
9Sit Pedri sanoi: «Mikse työ yksis mielis rubeitto muanittamah Ižändän Hengie? Kačo, ukses tullah miehet, kudamat pandih muah sinun ukko. Hyö kannetah sinuugi iäre.»9Но Петр сказал ей: что это согласились вы искусить Духа Господня? вот, входят в двери погребавшие мужа твоего; и тебя вынесут.
10Sil sanal naine kuadui Pedrin jalgoih da kuoli. Nuoret miehet tuldih sih i nähtih naine kuolluonnu. Hyö kannettih händy iäre da pandih muah ukkoh rinnale.10Вдруг она упала у ног его и испустила дух. И юноши, войдя, нашли ее мертвою и, вынеся, похоронили подле мужа ее.
11Suuri varavo valdai kogo uskojien kanzukunnan da kaikkii, ken tämän kuuli.
11И великий страх объял всю церковь и всех слышавших это.
12Apostoloin käzil oli luajittu rahvahan keskes monii tunnusruadoloi da kummii. Uskojat ainos kerävyttih yhteh Solomonan pačaskatokseh,12Руками же Апостолов совершались в народе многие знамения и чудеса; и все единодушно пребывали в притворе Соломоновом.
13i niken muis ei ruohtinuh yhtyö heih. A rahvas počitoittih heidy,13Из посторонних же никто не смел пристать к ним, а народ прославлял их.
14i Ižändäh uskojien joukkoh vai liženi da liženi rahvastu, miehii dai naizii.14Верующих же более и более присоединялось к Господу, множество мужчин и женщин,
15Voimattomii tuodih pihoile da pandih heidy magavosijoile da kandoimile, anna Pedrin siiriči astujes hos hänen kuvahaine koskettas kedägi heis.15так что выносили больных на улицы и полагали на постелях и кроватях, дабы хотя тень проходящего Петра осенила кого из них.
16Ymbäri olijois linnoispäigi tuli äijy rahvastu Jerusalimah. Hyö tuodih voimattomii da paganhengil muokattuloi, i net kaikin piästih.
16Сходились также в Иерусалим многие из окрестных городов, неся больных и нечистыми духами одержимых, которые и исцелялись все.
17Sit ylimäine pappi da kai hänen kannattajat, kogo saddukeiloin joukko ylen äijäl vihavuttih.17Первосвященник же и с ним все, принадлежавшие к ереси саддукейской, исполнились зависти,
18Hyö otettih kiini apostolat da pandih heidy linnan tyrmäh.18и наложили руки свои на Апостолов, и заключили их в народную темницу.
19No yöl Ižändän anheli avai tyrmän ukset, vietti heidy pihale da sanoi:19Но Ангел Господень ночью отворил двери темницы и, выведя их, сказал:
20«Mengiä, seizokkua jumalankois da sanelkua rahvahale kai tämän uvven elaijan sanat.»20идите и, став в храме, говорите народу все сии слова жизни.
21Apostolat mugai luajittih, päiväzen nostuu mendih jumalankodih da ruvettih opastamah.
Konzu ylimäine pappi huondeksel tuli, häi da hänen kannattajat kerättih N'evvokundu – kai Izrail'an rahvahan vahnimat – da työttih tuomah apostoloi tyrmäspäi.
21Они, выслушав, вошли утром в храм и учили. Между тем первосвященник и которые с ним, придя, созвали синедрион и всех старейшин из сынов Израилевых и послали в темницу привести Апостолов.
22No konzu työtyt miehet mendih tyrmäh, hyö ei löytty sie apostoloi. Hyö tuldih järilleh da sanottih:22Но служители, придя, не нашли их в темнице и, возвратившись, донесли,
23«Myö näimmö, tyrmän ukset oldih tarkah lukitut i uksipielis seizottih vardoiččijat, no ku myö avaimmo ukset, emmo nähnyh sie nikedä.»23говоря: темницу мы нашли запертою со всею предосторожностью и стражей стоящими перед дверями; но, отворив, не нашли в ней никого.
24Tämän kuultuu jumalankoin vardoiččijoin piällikkö da ylimäzet papit ei tietty, midä duumaija apostoloih näh da midä ielleh roih.24Когда услышали эти слова первосвященник, начальник стражи и прочие первосвященники, недоумевали, что бы это значило.
25Sit kenlienne tuli sanomah: «Net miehet, kudamii työ panitto tyrmäh, seizotah jumalankois i opastetah rahvastu.»25Пришел же некто и донес им, говоря: вот, мужи, которых вы заключили в темницу, стоят в храме и учат народ.
26Vardoiččijoin piällikkö lähti miehienke da toi apostolat. Vägivaldua hyö ei pietty, varattih, gu rahvas ei lykittäs heih kivii.26Тогда начальник стражи пошел со служителями и привел их без принуждения, потому что боялись народа, чтобы не побили их камнями.
27Apostoloi seizatettih N'evvokunnan edeh, i ylimäine pappi rubei kyzelemäh heidy.27Приведя же их, поставили в синедрионе; и спросил их первосвященник, говоря:
28Häi sanoi: «Myö jyrkäh kiellimmö teidy opastamas sen miehen nimes. No nygöi työ täytittö kogo Jerusaliman omil opastandoil da tahtotto luadie meidy viäräkse sen miehen tapandas.»28не запретили ли мы вам накрепко учить о имени сем? и вот, вы наполнили Иерусалим учением вашим и хотите навести на нас кровь Того Человека.
29Täh Pedri da muut apostolat vastattih: «Enämbäl pidäy kuunnella Jumalua migu ristikanzoi.29Петр же и Апостолы в ответ сказали: должно повиноваться больше Богу, нежели человекам.
30Meijän tuattoloin Jumal on nostatannuh kuollielois Iisusan, kudaman työ riputitto ristupuuh da tapoitto.30Бог отцов наших воскресил Иисуса, Которого вы умертвили, повесив на древе.
31Händy Jumal on ylendännyh da istutannuh iččeh oigiele čurale Piämiehekse da Piästäjäkse, gu andua Izrail'ale mielenmuutos da prosken'n'u riähkis.31Его возвысил Бог десницею Своею в Начальника и Спасителя, дабы дать Израилю покаяние и прощение грехов.
32Myö olemmo kaiken tämän tovendajat – samoiten Pyhä Hengi, kudaman Jumal on andanuh niilöile, ket Händy kuunnellah.»32Свидетели Ему в сем мы и Дух Святый, Которого Бог дал повинующимся Ему.
33Tämän kuultuu N'evvokunnan miehet vähäs ei hallettu vihas i tahtottih tappua apostoloi.33Слышав это, они разрывались от гнева и умышляли умертвить их.
34Sit N'evvokunnan keskes nouzi yksi farisei, Gamaliilu-nimelline zakonanopastai, kudamua kai rahvas suvaittih. Häi käski vediä apostoloi kodvazekse iäres34Встав же в синедрионе, некто фарисей, именем Гамалиил, законоучитель, уважаемый всем народом, приказал вывести Апостолов на короткое время,
35da sit sanoi N'evvokunnale: «Izrail'alazet, duumaikkua tarkah enne ku luadie midätahto nämile miehile.35а им сказал: мужи Израильские! подумайте сами с собою о людях сих, что вам с ними делать.
36Enne nämii päivii jiäviihes Feudu. Häi meni suurekse da sai omale puolele läs n'ellänsuan miehen, no händy tapettih, i kai hänen kannattajat levittih da hävittih jällettäh.36Ибо незадолго перед сим явился Февда, выдавая себя за кого-то великого, и к нему пристало около четырехсот человек; но он был убит, и все, которые слушались его, рассеялись и исчезли.
37Hänen jälgeh kirjoilepanendupäivien aigah jiäviihes Juudu Galileilaine da keräi rahvastu ičes ymbäri, no häigi sai surman da kai hänen kannattajat levittih.37После него во время переписи явился Иуда Галилеянин и увлек за собою довольно народа; но он погиб, и все, которые слушались его, рассыпались.
38Sikse minä sanon nygöi teile: olgua nämis miehis päivilleh, jätäkkiä heidy rauhah. Ku tämä heijän dielo libo ruado ollou rahvahaspäi, se ičepäivissäh häviey.38И ныне, говорю вам, отстаньте от людей сих и оставьте их; ибо если это предприятие и это дело--от человеков, то оно разрушится,
39A ku ollou tulluh Jumalaspäi, työ etto voi hävittiä heidy. Vardoikkuattokseh, gu etto puuttus toruamah Jumalua vastah!»Gamaliilan sana kuultih.39а если от Бога, то вы не можете разрушить его; берегитесь, чтобы вам не оказаться и богопротивниками.
40N'evvokunnan miehet kučuttih apostoloi, lyödih heidy da kieltih pagizemas Iisusan nimes, sit piästettih välläle.40Они послушались его; и, призвав Апостолов, били их и, запретив им говорить о имени Иисуса, отпустили их.
41Apostolat lähtiettih N'evvokunnaspäi hyväs mieles, gu heidy kačottih pädijäkse tirpamah huigiedu Iisusan nimen täh.41Они же пошли из синедриона, радуясь, что за имя Господа Иисуса удостоились принять бесчестие.
42Hyö ei heitetty pagizendua, a endizelleh joga päiviä opastettih jumalankois da talolois da saneltih hyviä viestii: Iisus on Messii.42И всякий день в храме и по домам не переставали учить и благовествовать об Иисусе Христе.


предыдущая глава Глава 5 следующая глава