Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
JEVANGELII IIVANAN MUGAH | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ИОАННА |
Lugu 17 | Глава 17 |
| 1Tämän paginan piettyy Iisus nosti silmät taivahah da sanoi:«Tuatto, aigu on tulluh. Ylendä omua Poigua, ku Poigas ylendäs Sinuu. | 1После сих слов Иисус возвел очи Свои на небо и сказал: Отче! пришел час, прославь Сына Твоего, да и Сын Твой прославит Тебя, |
| 2Sinä annoit Hänen valdah kai ristikanzat, ku Häi andas ilmanigäzen eloksen kaikile niilöile, kedä olet Hänele andanuh. | 2так как Ты дал Ему власть над всякою плотью, да всему, что Ты дал Ему, даст Он жизнь вечную. |
| 3I ilmanigäine elos on se, ku hyö tietäh Sinuu, kudai yksin olet tozi Jumal, i ku tietäh Händy, kudamua Sinä työnnit, Iisussua Hristossua. | 3Сия же есть жизнь вечная, да знают Тебя, единого истинного Бога, и посланного Тобою Иисуса Христа. |
| 4Minä olen ylendännyh Sinuu tiä mual, ku olen ruadanuh ruavon, kudaman Sinä annoit minule ruattavakse. | 4Я прославил Тебя на земле, совершил дело, которое Ты поручил Мне исполнить. |
| 5Tuatto, ylendä nygöi minuu, ota minuu Sinun luo da ylendä sih taivahallizeh valgieh, kudai minul oli Sinun luo jo enne muailman luajindua. | 5И ныне прославь Меня Ты, Отче, у Тебя Самого славою, которую Я имел у Тебя прежде бытия мира. |
| 6Minä olen tuonnuh Sinun nimen ilmi niilöile ristikanzoile, kudamii Sinä valličit muailmas da annoit minule. Hyö oldih Sinun, i Sinä annoit heidy minule. Hyö novvettih Sinun sanua, | 6Я открыл имя Твое человекам, которых Ты дал Мне от мира; они были Твои, и Ты дал их Мне, и они сохранили слово Твое. |
| 7i nygöi tietäh: kai, min Sinä olet minule andanuh, on Sinulpäi tulluh. | 7Ныне уразумели они, что все, что Ты дал Мне, от Тебя есть, |
| 8Kaiken sen, min olet andanuh minule paistavakse, minä olen paissuh heile, i hyö otettih sana vardeh. Nygöi hyö toven tietäh: minä olen tulluh Sinun luopäi, da uskotah, Sinä olet työndänyh minuu. | 8ибо слова, которые Ты дал Мне, Я передал им, и они приняли, и уразумели истинно, что Я исшел от Тебя, и уверовали, что Ты послал Меня. |
| 9Minä molimmos heijän puoles. Muailman puoles minä en molei, a molimmos niilöin puoles, kudamat Sinä olet minule andanuh, ollahhäi hyö Sinun. | 9Я о них молю: не о всем мире молю, но о тех, которых Ты дал Мне, потому что они Твои. |
| 10Kai, mi on minun, on Sinun, i mi on Sinun, se on minun, i minun taivahalline valgei on tulluh nägevih heis. | 10И все Мое Твое, и Твое Мое; и Я прославился в них. |
| 11Minä enämbiä en ole muailmas, no nämä ollah muailmas, a minä tulen Sinun luo. Pyhä Tuatto, kačo da vardoiče heidy Sinun nimen väil, sen nimen, kudaman Sinä olet andanuh minule, ku hyö oldas yksi, kui myö Sinunke olemmo yksi. | 11Я уже не в мире, но они в мире, а Я к Тебе иду. Отче Святый! соблюди их во имя Твое, тех, которых Ты Мне дал, чтобы они были едино, как и Мы. |
| 12Konzu olin heijänke muailmas, kačoin da vardoičin heidy Sinun nimen väil, sen nimen väil, kudaman Sinä minule annoit. Minä vardoičin heidy, i ni yksi heis ei hävinnyh, paiči sidä, kudamale se oli lepitty, ku stuanivuttas Pyhät Kirjutukset. | 12Когда Я был с ними в мире, Я соблюдал их во имя Твое; тех, которых Ты дал Мне, Я сохранил, и никто из них не погиб, кроме сына погибели, да сбудется Писание. |
| 13Nygöi minä tulen Sinun luo. Pagizen tädä, ku olen vie muailmas, anna minun täydeläine ihastus olis heijän sydämis. | 13Ныне же к Тебе иду, и сие говорю в мире, чтобы они имели в себе радость Мою совершенную. |
| 14Minä olen sanonuh heile Sinun sanat, i muailmu vihuau heidy, ku hyö ei kuuluta muailmah, kui minägi en kuulu sih. | 14Я передал им слово Твое; и мир возненавидел их, потому что они не от мира, как и Я не от мира. |
| 15Yksikai en kyzy Sinuu ottamah heidy iäre muailmaspäi, a kyzyn, ku Sinä kaččozit da vardoiččizit heidy pahas. | 15Не молю, чтобы Ты взял их из мира, но чтобы сохранил их от зла. |
| 16Hyö ei kuuluta muailmah, kui minägi en kuulu. | 16Они не от мира, как и Я не от мира. |
| 17Omassas tovel jiäksi heidy ičelles. Sinun sana on tozi. | 17Освяти их истиною Твоею; слово Твое есть истина. |
| 18Kui Sinä työnnit minuu muailmah, muga minägi työnnin heidy muailmah. | 18Как Ты послал Меня в мир, так и Я послал их в мир. |
| 19Minä jiäksimmös Sinule heijän täh, anna hyögi tovessah jiäksitähes Sinule. | 19И за них Я посвящаю Себя, чтобы и они были освящены истиною. |
| 20Minä molimmos en vai heijän puoles, a niilöingi puoles, kudamat heijän sanoin täh uskotah minuh. | 20Не о них же только молю, но и о верующих в Меня по слову их, |
| 21Minä molimmos, ku hyö kaikin roittas yhtes, kui Sinä, Tuatto, olet minus, i minä olen Sinus. Muga heilegi tulou olla meijänke yhtes, ku muailmu uskos, Sinä työnnit minuu. | 21да будут все едино, как Ты, Отче, во Мне, и Я в Тебе, так и они да будут в Нас едино, --да уверует мир, что Ты послал Меня. |
| 22Sen taivahallizen valgien, kudaman Sinä annoit minule, minä annoin heile, ku hyö oldas yhtes, kui myö olemmo yhtes. | 22И славу, которую Ты дал Мне, Я дал им: да будут едино, как Мы едино. |
| 23Ku minä olen heis i Sinä olet minus, hyö ollah ihan yhtes, i sit muailmu ellendäy: Sinä työnnit minuu i suvaičit heidy, kui suvaičit minuu. | 23Я в них, и Ты во Мне; да будут совершены воедино, и да познает мир, что Ты послал Меня и возлюбил их, как возлюбил Меня. |
| 24Tuatto, minä tahton, ku net, ket olet andanuh minule, oldas minunke sie, kus minä olen. Sie hyö nähtäh minun taivahalline valgei, kudaman Sinä annoit minule, ku suvaičit minuu jo enne muailman luajindua. | 24Отче! которых Ты дал Мне, хочу, чтобы там, где Я, и они были со Мною, да видят славу Мою, которую Ты дал Мне, потому что возлюбил Меня прежде основания мира. |
| 25Tozioigei Tuatto, muailmu ei tiedänyh Sinuu, no minä tiijän, i nämä, kudamat ollah täs, tiijustettih, gu Sinä työnnit minuu. | 25Отче праведный! и мир Тебя не познал; а Я познал Тебя, и сии познали, что Ты послал Меня. |
| 26Minä opastin heidy tiedämäh Sinun nimen dai viegi opastan, ku se samaine suvaičus, kudamal minuu suvaičit, olis heis i minä olizin heis.» | 26И Я открыл им имя Твое и открою, да любовь, которою Ты возлюбил Меня, в них будет, и Я в них. |