1 Nenga sanou Ižändy: Nouduat suuduo da luajikkua oigevuttu, lähäl on piäzendy Minun, avuan teile Minun toven. 2 Ozakas on se, kudai luadiu nenga, ristikanzan poigu, kudai lujah pyzyy sit, kudai pidäy suovatan puhtahannu da kaččou omii käzii gu ei luadie nimittumua pahua.
3 Anna ei sano muugalazen poigu, kudai yhtyi Ižändäh: «Ižändy kaikeči eroitti minuu Omas rahvahas». Da ei sanos jevnuh: «Kačo, minä olen kuivanuh puu». 4 Ižändy nenga sanou jevnuhois: – Ket pietäh Minun suovattua pyhänny da vallitah sen, mi on Minule mieldy myö da lujah pyzytäh Minun liitos, 5 niile annan Minä Minun kois, Minun seinis, paremban sijan dai nimen migu poijile da tyttärile, annan heile igäzen nimen, kudai ei hävie. 6 Dai muugalazien poigii, kuduat yhtyttih Ižändäh, gu sluužie Hänele da suvaija Ižändän nimie, olla Hänen orjinnu, kaikkii, ket pietäh puhtahannu suovattua da lujah pyzytäh Minun liitos, 7 Minä tuon Minun pyhäle mäile. Minä ihaškoitan heidy Minun malittutalois. Heijän poltoverhat da žiivattuverhat, kuduat hyö tuvvah altarile, roijah Minule mieldy myö. Minun kodi rodieu molindukodi kaikile rahvahile. 8 Nenga sanou Ižändy Jumal, Häi, kudai keriäy yhteh kai Izrail՚an karkoitetut: «Minä keriän vie toiziigi nämien kerättylöin ližäkse».
9 Kai peldozvierit, kai meččyzvierit, tulgua syömäh! 10 Kai heijän vardoiččijat ollah sogiet, hyö ei tietä nimidä. Kaikin hyö ollah gu kielettömät koirat, ei malteta haukkuo, houritah virujes, suvaijah muata. 11 Nämmä koirat ollah ahnahat, täydymättömät, i nämmä ollah tolkuttomat paimoit: hyö kačotah vai omua dorogua, jogahine heis jälgimäzessäh, omih tahtoloih. 12 Hyö sanotah: Tulgua, minä tuon viinua, juommo sikerua! Huomei rodieu kui tänäpäi, da vie enämbi!
с русским текстом