1 Sordui Vil, kuadui Nevo, pakuttih heijän paččahat žiivatoil da vedožiivatoil selläs. Net roittih jygiet kannettavakse väzynyzile žiivatoile. 2 Kuavuttih, pakuttih kaikin yhtes, ei voidu net jumalat puolistua niidy paččahii, ičegi mendih plenah.
3 Kuunnelkua Minuu, Juakoin taloi dai kai Izrail՚an rovun jiännös, kudamii Minä otin vačas olles, kandelin muamas rodihuu. 4 Teijän vahnuossah Minä olen se samaine, teijän harmanendassah Minä kandelen teidy; Minä luajiin teidy da rubien kandelemah, kannattamah da piästämäh.
5 Keh Minuu verduatto, kenen rinnale panetto, kenen jyttymäkse Minuu kačotto, gu olizimmo yhtenverdazet? 6 Otetah kullat kukkaros, viesatah hobjua viesoil, palkatah hobjusepän, gu häi luadis niis jumalan. Kumardetahes sille, painutah sen ies, 7 nostetah olgupiälöile da kannetah da pannah omale sijale. Häi seizou, ni lekahtai ei sil sijal. Kirrutah hänele, häi ei vastua, ei piästä pahas.
8 Mustakkua tämä da ozutakkua iččie miehinny, ottakkua tämä sydämeh, työ myöstyjät. 9 Mustakkua, midä oli enne, ijän allus, sikse gu Minä olen Jumal, ei ole tostu Jumalua, ei ole Minun jyttymiä. 10 Minä sanelen allus, midä rodieu lopus, dai ammuzis aijois sanon sen, midä vie ei roinnuh. Minä sanon dai sanotun täytän, Minä luajin kai, midä tahton. 11 Minä kučuin päivännouzus kotkan, loittozes muas miehen, kudai täyttäy Minun piätöksen. Minä sanoin, i Minä sen täytän, kirjutin dai luajin.
12 Kuunnelkua Minuu, kovasydämellizet, kuduat oletto loitton toves. 13 Minä lähendin Minun toven, se ei ole loitton, piäzendiä ei pie hätkie vuottua. Minä annan Sionale piäzendän, Izrail՚ale Minun kunnivon.
с русским текстом