Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1 Sil aigua Vavilonan tsuari Merodah Valadan, Valadanan poigu, työndi Jezekiele kirjazen da lahjat, sikse gu kuuli hänen voimattomuos da piäzendäs.2 Jezekii ihastui tsuarin työttylöi i ozutti heile oman uardehien koin, hobjat da kullat, hyväle tulijat kallehet voidiet, kai omat toravehkehet dai kai muut kallehuot, kuduat oldih sit kois. Ei jiännyh nimidä, midä häi ei ozutannus, ei dvorčas, eigo muas omas.
3 Tsuari Jezekien luo tuli sanankandai Isaija da kyzyi hänel: «Midä paistih net rahvas? Kuspäi hyö tuldih sinulluo?» Jezekii vastai: «Loittozes muaspäi hyö tuldih minulluo, Vavilonaspäi».4 Isaija kyzyi: «Midä nähtih hyö sinun talois?» Jezekii vastai: «Nähtih kai, midä on minun talois. Ei jiännyh nimidä minun uardehis, midä minä en ozutannus heile».
5 Sit Isaija sanoi Jezekiele: «Kuule nygöi Vägilöin Ižändän sana:6 Tulou päivy, i kai, midä on sinun talois, midä kerättih sinun tuatat täh päivässäh, se kai rodieu vietty Vavilonah. Nimidä ei jiä, – nenga sanou Ižändy.7 I sinun poigii, sinus lähtenyzii, sinun suaduloi otetah sinne dvorčukäskyläzikse Vavilonan tsuarin dvorčah».
8 Jezekii sanoi Isaijale: «Hyvä on Ižändän sana, kuduan sinä sanoit minule». Sit häi ližäi: «Minun vallasolenduaijal muas rodieu rauhus dai sobu».
Глава 39