1 Oi sinuu, siivil varjostettu mua, Efiopien jogiloin tagaine mua! 2 Sinä työnnät sanansuattajii Niilua myö, kazl՚uvenehil vetty myö. Mengiä kebjeijalgazet, lujan rahvahalluo, urhakolluo, varattavan rahvahalluo alguudah myö dai nämih aigoissah, suurikazvoselluo, kaiken pollettajalluo, kuduan muadu leikotah jovet.
3 Työ kaikin, kuduat elättö luomukunnas da mual! Kačokkua, konzu mägilöin piäl nostetah flagu, kuunnelkua, konzu kajahtah torvi! 4 Nenga Ižändy sanoi minule: Minä rauhas kačon omas eländysijas, kui valgei lämmy vihmale jälles, kui kaste räkel leikkuanduaijal. 5 Sikse gu enne viinumuarjoin keriändiä, konzu pakutah kukat da skänčät ruvetah kypsenemäh, Häi leikkuau veičel oksat da vezat. 6 Häi jättäy kai pedolinduloile mägilöis da zvierilöile syödäväkse talven aijakse. I linnut ruvetah viettämäh sie keziä, a kai peldoloin elätit ruvetah elämäh talvel.
7 Sil aigua Vägilöin Ižändäle tuvvah lahju lujas da urhakos rahvahas, rahvahas varattavas alguudah myö dai nämih aigoissah, suurikazvozes da kaiken pollettajas rahvahas, kuduan muadu leikotah jovet. Lahju tuvvah sih kohtah, kus eläy Vägilöin Ižändän nimi: Sionan mäile.
с русским текстом