1 Jessein juures kazvau veza, oksu nouzou hänen kannos. 2 Hänen piäle laskeh Ižändän Hengi, viizahuon da mielevyön hengi, n՚evvon da lujuon hengi, tiijon da Ižändän varavon hengi. 3 Häi täyttyy Ižändän varavol, Häi ei suudi silmymiäräl, ei omal korvukuulol. 4 Häi suudiu köyhii oigiel suvvol, mual gor՚ua tirpajile andau tozi avun. Häi lyöy muadu Oman sanan kepil, Häi tappau jumalattoman Omal hengähtyksel. 5 Oigevus on Hänen toravehkeh, tozi on Hänen vyö.
6 Sit hukku kävelöy vuonanke, panteri viruu kozan vuonan rinnal, vaza da leijonanpendu da häkki syvväh yhtes, a pieni poigu on heijän paimoi. 7 Lehmy da kondii yhtes syvväh niityl, yhtes virutah heijän vazat da pennut, a leijon syöy heiniä, kui häkki. 8 Pieni lapsi rubieu elostamah mavon pezän rinnal, i lapsi oijendau käin mavonpezän piäle. 9 Niken ei luaji vahinguo da pillua Minun pyhäl mäil, sikse gu mua täyttyy Ižändän tundemizel muga, kui vezi täyttäy meren. 10 Sinä päivänny roih muga: Jessein juurelluo, kudai rodieu gu merki kanzoile, kiännytäh kai rahvas, hänen olendukohtu roih täyzi kunnivuo.
11 Sinä päivänny Ižändy myös nostau käin, gu piästiä Oman rahvahan jiännös Assuras da Jegiptas, Patrosas, Husas, Elamas, Sennaaras da Efamas da meren suaril. 12 Häi nostau merkiflavun rahvahile, keriäy Izrail՚as iäre ajetut rahvas, da kuččuu yhteh muailman nelläh agjah levitetyt juudeit. 13 Lopeh Efreman kadehus, Juudan vihaniekat roijah hävitetty, Efrem ei rubie kadehtimah Juudua, Juudu ei rubie painamah Efremua. 14 Hyö lennetäh filistiläzien piäle päivänlaskupuoleh, kiškotah kaikkii päivännouzupuolen miehii, pannah oma käzi Edoman dai Moavan piäle, ammonilazet roijah heijän alamaizinnu.
15 Ižändy kuivuau Jegiptan meren lahten, oijendau Evfrat-jovele käin, nostau suuren tuulen da jagau joven seiččemekse ojakse, niis poikki voibi astuo sandalilois. 16 Muga avavuu dorogu Hänen jällele jiännyöle rahvahale, niile, kudamat ollah Assuras – muga kui avavui dorogu izrail՚alazile, konzu hyö lähtiettih Jegiptan muas.
с русским текстом