1Moisein, Jumalan miehen malittu. 2 Ižändy, Sinä olet meijän suoju polves polveh suate. 3 Jo enne ku roittihes mäit, enne ku Sinä luajiit muan da sen ymbäristön, Sinä olit. Sinä olet ilmazenijän, Jumal. 4 Sinä annat ristikanzale muuttuo järilleh muakse da sanot: «Muuttukkua järilleh muan pölykse, ristikanzan lapset». 5 Tuhat vuottu on Sinule kui egläine päivy, kudai jo meni, kui yönvardoičenduaigu. 6 Kui nouzii vezi Sinä viet kaikkii, hyö ollah kui uni, kui heiny, kudai huondeksel kukkiu, vihoittau, a ehtäl se niitetäh, i se kuivau. 7 Sinun viha hävittäy meidy, Sinun taba pöllättäy meidy. 8 Sinä otat meijän viäryöt silmien edeh, peitettygi riähky avavuu Sinun silmien valgies. 9 Kai meijän päivät mennäh Sinun vihan al, meijän vuvvet kavotah kui hengähtys. 10 Seiččiekymmen on meijän vuozien lugu, lujembil kaheksakymmen. Elaijan parahalgi aijal on vai ruado da vaivat, gu vuvvet huškahtetahes, i myö lennämmö iäre. 11 Ken tiedäy Sinun vihan suuruon, ken maltau varata Sinun tabua? 12 Opasta meile lugie meijän päivii, ku myö suazimmo mielevän syväimen. 13 Kiänny uvvessah meih päi, Ižändy! Viego hätken vuottua? Žiälöiče meidy, Sinun käskyläzii! 14 Aigastu huondestu myöte anna meile kylläl Sinun armuo, sit myö ihastummo da piemmö iluo kai elaijan päivät. 15 Ihastuta meidy niilöis päivis, konzu annoit meile tuskua, niilöis vuozis, konzu näimmö gor՚ua. 16 Anna Omile käskyläzile nähtä Sinun ruavot, a heijän lapsile Sinun kunnivo. 17 Ižändy, meijän Jumal, ole hyvä meidy vaste, anna meile lykkyy meijän ruadolois, hyvitä meijän käzien ruavot.
с русским текстом