1Asafan opastus. Jumalazeni, mikse hylgäit meidy ijäkse? Mikse sytyi Sinun viha Omua lammaskarjua vaste? 2 Musta Omua rahvastu, kuduan Sinä jo ammui ostit Ičelles, kuduan lunnastit Omakse jälgiperäkse. Musta Sionan mägie, kudamale tulit elämäh. 3 Ohjua Omat askelet igähizile kiviruoppahile, vihaniekat levitettih kai Sinun pyhäkois. 4 Sinun vihaniekat röngytäh Sinun pyhäs kohtas, pandih sinne omat voitandumerkit meijän merkilöin tilah. 5 Kui kirvesmiehet sagies mečäs viuhkutetah omil kirvehil, 6 muga hyö kirvehil da kangil murendettih kai pyhäkoin puusleikatut čomendukset. 7 Hyö sytytettih Sinun pyhäkodi, paganoitettih da hävitettih Sinun nimen kodi. 8 Hyö sanottih: «Hävitämmö kai», i hyö poltettih Jumalan pyhiköt kogo muas. 9 Merkiruadoloi enämbiä emmo näi, meil jo ei ole Jumalan sanankandajii, i ei ole meijänke mostu, kudai tiedäs, hätkengo vie tädä kestäy. 10 Jumal, viego hätken vihamies kiruou meidy? Ijängo vihaniekku huiguau Sinun nimie? 11 Mikse piettelet Omua kätty, oigiedu kätty? Nosta se da azu heile loppu! 12 Jumal, Sinä olet minun Suari ammuzis aijois, Sinä luajit piäständyruadoloi mual. 13 Sinä halgait meren Omal väil, murrit merimadoloin piät. 14 Sinä murrit piät leviafanal, annoit händy Efiopien tyhjän muan rahvahile syödäväkse. 15 Sinä avait viennouzemat da ojat, Sinä kuivait suuret virrat. 16 Sinun on päivy dai Sinun on yö. Sinä azetit päiväzen dai kuun sijoilleh. 17 Sinä miäräit kai muan rajat, Sinä luajiit kezän dai talven. 18 Ižändy, musta, kui vihaniekat kirotah Sinuu, kui mielettömät rahvas moititah Sinun nimie. 19 Älä jätä zvierilöile niidy, kuduat suvaijah Sinuu, älä unohta ijäkse Omii köyhii. 20 Älä unohta Omua sobuu, gu vägivaldu täyttäy kai muan pimiet kohtat. 21 Älä jätä polgiettuu avuttah, köyhy da kurju ylendettähes Sinun nimie. 22 Jumal, nouze da puolista Omua ruaduo! Musta, kui mielettömät ainos kirotah Sinuu. 23 Kuule, kui Sinun vihaniekat kirrutah, Sinun vastustajien mäly vai yldyy.
с русским текстом