1-2 Pajojoukon ohjuajale. Psalmu, kudaman David kirjutti jälles sidä, gu häi yhtyi Virsavieh, da Jumalan iänenkandai Nafan kävyi hänen luo. 3 Armahta minuu, Jumal, Sinun suures hyvyös, pyhki iäre minun riähkät, Sinä äijän armon andai. 4 Peze minuu puhtahakse minun viäryös, puhtasta minuu minun riähkäs. 5 Minä tiijän, ku olen mennyh zakonoi vastah, minun riähky on ainos minun silmien ies. 6 Sinule, vai Sinule, minä luajiin riähkiä, Sinun silmien ies luajiin pahua, sendäh Sinä olet oigei minuu viärittäjes, puhtasmieline minuu suudijes. 7 Minähäi olen viäry roindua myöte, riähkäs sai minuu muamo. 8 No Sinä panit minun syväimeh toven, annoit minule Sinun mielevyön. 9 Priskuta minuu issopal, i minä roimmos puhtas, peze minuu, i minä roimmos lundu valgiembakse. 10 Anna minule kuulta vessel viesti, elavuta luut, kuduat murrit. 11 Kiännä Sinun silmät iäre minun riähkis, pyhki minus kai minun viäryöt. 12 Jumal, luaji minule puhtas syväin, uvvista minuu, anna luja hengi. 13 Älä aja minuu iäre Sinun silmis, älä ota minus Sinun Pyhiä Hengie. 14 Anna minule uvvessah piäzendän ilo, lujenda minuu Sinun vägeväl Hengel. 15 Sit minä opastan Sinun matkoi viäryönluadijoile, i riähkähizet tullah järilleh Sinun luo. 16 Jumal, Piästäjäzeni, piästä minuu verivellas, sit minä iloiänin kiitän Sinun oigevuttu. 17 Ižändy, avua minun suu, i minä ylendän Sinuu. 18 Minä tuozin Sinule verhan, ga sidä Sinä et tahto, poltoverhu ei ole Sinule mieldy myö. 19 Murdunuh mieli on minun verhu Jumalale, murtus syväimes Sinä et kieldävy, Jumal. 20 Ižändy, luaji Omas armos hyvytty Sionale, nosta uvvessah Jerusaliman kiviseinät! 21 Sit mieldy myö roitahes Sinule oigiet verhat, tuomizet da tukulleh poltettavat verhat, sit panemmo Sinun altarile häkkilöi.
с русским текстом