1Asafan psalmu. Ižändy, jumaloin Jumal, pagizi da kučui yhteh kogo muan päivännouzus päivänlaskupuoleh suate. 2 Jumal jiävihes Sionalpäi, kudai on kaikelleh čoma. 3 Meijän Jumal tulou, ei Häi ole vaikkani. Hänen ies on hävittäi tuli, a Hänes ymbäri suuri bauhu. 4 Häi kuččuu tovestajikse taivahan da muan, Häi suudiu Omua rahvastu: 5 «Keräkkiä minun luo Minun pyhii, kuduat verhoin vuoh luajittih Minunke sobu». 6 Taivahat sanellah, ku Jumal on sud՚d՚u, Häi on ainos oigeimieline. 7 «Kuulkua, Minun rahvas, midä teile pagizen! Kuule, Izrail՚u, Minä tovestan sinuu vastah! Minä olen Jumal, sinun Jumal. 8 Minä en soimua sinuu sinun verhoin täh, sinun poltoverhat ollah ainos Minun ies. 9 En ota häkkii sinun talois, en kozua sinun tahnuzis, 10 gu Minun ollah kai mečän elätit, žiivatat tuhanzil mägilöil. 11 Tiijän kai linnut mägilöis, kai elätit peldoloil ollah Minun. 12 Gu Minä tahtozin syvvä, en sanos sidä sinule. Minun on mua dai kai, midä sil on. 13 Syöngo Minä häkin lihua, juongo kozan verdy? 14 Anna Jumalale verhakse kiitändysanat, täytä Ylimäzele omat uskalmot. 15 Kirru Minuu abuh hädäpäivänny! Minä piästän sinuu, i sinä annat Minule kunnivon». 16 Jumalattomale Jumal sanou: «Kuibo sinä voit paista Minun käskylöih näh, kuibo voit sanella Minun sobuh näh, 17 a iče vihuat Minun opastuksii, lykkiät Minun sanat sellän tuakse? 18 Gu näit vargahan, yhtyt häneh, olet yhtes niilöinke, ket muatah vierahien akkoinke. 19 Sinä annat omale suule vallan paista pahua, sinun kieli jasattau muanitustu. 20 Sinä istut da pagizet pahua omas velles, panettelet oman muaman poigua. 21 Muga ruavoit, pidigo Minul olla vaikkani? Smietitgo, olen sinun jyttyine? Minä panen sinuu vastuamah omis ruadolois, tuon sinun riähkät sinun silmien edeh. 22 Ellendäkkiä tämä, työ kuduat unohtatto Jumalan, eiga revittelen teidy, i piästäjiä ei rodei. 23 Ken tuou Minule verhakse kiitändysanat, se kunnivoiččou Minuu. Ken pyzyy oigiel tiel, se nägöy, kui Jumal piästäy».
с русским текстом