1Pajojoukon ohjuajale. Davidan psalmu. 2 Taivahat sanellah Jumalan kunnivos, Hänen käzien ruadolois sanelou taivahan kanzi. 3 Päivy viey viestin päiväle, yö avuau sen toizele yöle. 4 Ei ole kieldy, ei paginua, kus ei kuulus heijän iändy. 5 Se iäni leviey kaikkie muadu myö, net sanat kuulutah muailman agjoih suate. Häi luadi sinne eloisijan päiväzele. 6 Se nouzou kui sulhaine jälles svuad՚bua, lähtöy kui voittai hyväs mieles juoksemah omua matkua. 7 Taivahan agjas se lähtöy da menöy toizeh taivahan agjah, i ni mi ei voi peittyö sen räkes. 8 Ižändän zakon on täydeläine, se lujendau meijän hengen. Ižändän sobu on luja, se luadiu mielettömäs mielevän. 9 Ižändän nevvot ollah oigiet, net veseldetäh syväindy. Ižändän käskyt ollah selgiet, net annetah valgiedu silmile. 10 Ižändän varavo on puhtas, se pyzyy ilmazenijän. Hänen suvvot ollah toven suvvot, kai net ollah oigiet. 11 Net ollah kallehembat kuldua, kallehembat migu ylen äijy puhtastu kuldua, magiembat metty, kimalehien mezipizarazii. 12 Net vardoijah Sinun käskylästy, niilöin noudamizes roihes suuri palku. 13 No ken voibi nähtä kai omat hairahtukset? Puhtasta minuu minun peitos olijois riähkis. 14 Vardoiče minuu, Sinun käskylästy, yöksyttäjis, ku en puuttus heijän valdah. Sit minä olen viärätöi da äijis riähkis puhtas. 15 Ižändy, ota minun sanat da syväimen tahtot hyvin vastah, Sinä minun luja Puolistai da Lunnastai.
с русским текстом