Библия
Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом
PSALTIRI
9 Psalmu
1 Pajojoukon ohjuajale. Labenan kuolendale. Davidan psalmu.2 Minä kiitän Sinuu, Ižändy, kaikel syväimel,
sanelen kaikis Sinun kummanruadolois.
3 Minä pien iluo da kirrun hyväs mieles Sinun täh,
pajatan ylendyspajon Sinun nimele, Ylimäine.
4 Minun vihaniekat kiännytäh pagoh,
öntästytäh da kuoltah Sinun silmien ies.
5 Sinä, oigeimieline Sud՚d՚u, nouzit valduistuimele,
piit minule oigien suvvon, veit minun dieluo.
6 Sinä ozutit Oman vihan muailman rahvahile,
hävitit jumalattomat,
heijän nimetgi pyhkiit iäre ilmazekseigiä.
7 Vihaniekoil loputtih toravehkehet,
heijän linnat Sinä hävitit,
mustogi heis hävii yhtes heijänke.
8 No Ižändy on ainos, ilmazenijän.
Häi varusti Oman valduistuimen suudoh niškoi.
9 Häi rubieu suudimah muailmua toven suvvol,
pidäy oigien suvvon sen rahvahien piäl.
10 I Ižändy roihes puolistajannu painettuloile,
puolistajannu pahal aijal.
11 Sinuh luotetah
*а kaikin,
ket tietäh Sinun nimi,
gu Sinä, Ižändy, et hylgiä niidy,
ket ečitäh Sinus abuu.
12 Ylendäkkiä pajol Ižändiä, kudai eläy Sional!
Sanelkua Hänen ruadolois muailman rahvahile,
13 gu Häi kyzyy čotan kaikis veriruadolois.
Häi mustau net,
Häi ei unohta abeittuloin itkuu.
14 Ižändy, ole minule armolline,
kačahtai minun muokkih,
kudamii tirpan vihaniekois.
Sinä piästät minuu surman pordahis.
15 Sit minä sanelen Jerusaliman veriälöis
kaikis Sinun suuris ruadolois,
iloičemmos Sinun annetus piäzendäs.
16 Toisvierozet
*b langettih haudah,
kuduan iče kaivettih,
heijän jallat sevottih verkoloih,
kuduat iče pandih.
17 Ižändiä tundietah suvvon periä,
kuduan Häi pidi.
Jumalatoi seguou omien käzien ruadoloih.
18 Mendähes tuonilmazih jumalattomat,
kai muailman rahvahat, kuduat unohtettih Jumal.
19 Eihäi köyhy rodei unohtettu ijäkse,
ei kurjan toivo mene tyhjäh.
20 Nouze, Ižändy!
Anna ei piäze piälimäzekse ristikanzu!
Suadahes muailman rahvahat suudo
Sinun silmien ies.
21 Ižändy, suata heidy varavon valdah!
Anna tietäh, hyö ollah vai rahvas.
22 Ižändy, mikse olet loitton,
mikse peität Iččiedäs jygiel aijal?
23 Huigiettah jumalatoi painau köyhiä.
Menetäkkäh händy hänen oma muanitus.
24 Jumalatoi menöy hyväkse omil mielitahtoloil,
kiškoiju löyhkäy omal voitol.
25 Jumalatoi viippuau käil Ižändäh: «Ei Häi kyzy»,
häi smiettiy: «Jumalua ei ole».
26 Hänen matkat ainos vietäh häviendäh.
Sinun suvvot ollah loitton hänes.
Kaikkih omih vihaniekkoih häi kaččou pengojen.
27 Häi sanou ičekseh: «En horjahtai.
Minule ei rodei nikonzu nimidä pahua».
28 Hänen suu on täyzi kirovuo,
kielastustu da varaitandua,
hänen kielen al on muokku da hävitys.
29 Häi hiivou kylien rinnal,
peitoči tappau oigiedu ristikanzua.
Häi pidäy silmäl köyhiä,
30 vardoiččou kui leijon rigeikös.
Häi vuottau peitos, ku suaha kiinni köyhän,
häi tabuau ozattoman
da vedäy händy omah verkoh.
31 Häi vardoiččou sualistu,
i köyhät puututah hänen kynzih.
32 Häi sanou ičekseh: «Jumal unohtau tämän,
Häi peitti silmät,
Häi nikonzu ei näi tädä».
33 Tule abuh, Ižändy, Jumalazeni,
nosta Oma käzi!
Älä nikonzu unohta painettuloi!
34 Mikse jumalatoi viippuau Sinuh käil
da sanou ičekseh: «Sinä et kyzy heis»?
35 Sinä näit kai,
et voi olla nägemättäh tuskua da ahtistustu,
Sinä oijendat Oman käin.
Köyhy tulou Sinun luo,
armoittomua Sinä avvutat.
36 Murra jumalattoman da pahan vägi,
ku hyö ei löyttäs sidä.
37 Ižändy on Suari ainos da ilmazenijän.
Toisvierozet hävitäh Hänen muas.
38 Ižändy, Sinä kuulet, midä sanankuulijat tahtotah.
Lujenda heijän syväin, kuundele heidy,
39 ku andua oigei suudo armoittomale da painetule,
da ku muanristikanzu ei tuos enämbiä varavuo.
*а 11 9:11 Luottua – se on vahnu karjalaine sana, kuduan tilas nygöi puaksuh käytetäh ven՚alastu laihinsanua ‘nadeijakseh’.
*b 16 9:16 Toisvierozet ollah toizeh uskoh kuulujat rahvas.
Глава 9
