Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1 Boas meni kohti linnan kerähmökohtale da istuihes sinne. Konzu häi nägi astumas sen mainitun rodulunnastajan, iändi hänen nimen da sanoi: «Tulizitgo tänne istumah?» Mies tuli.2 Sit vie häi kučui sih kymmene miesty linnan vahnimien joukos da käski istuokseh sih. Konzu hyö istuttihes,3 Boas sanoi lunnastajale: «Nuomu, kudai tuli järilleh Moavan muaspäi, tahtos myvvä meijän vellen Elimelekin pellon.4 Sikse tahton sanuo sen sinule da tarita sidä sinule nämmien täs olijoin da linnan vahnimien kuulten. Lunnasta se, sinul on oigevus lunnastua, gu tahtonet. No gu et tahtone, sano se minule, sikse gu ei ole toizii lunnastajii kui sinä, a sinun jälles olen minä». Mies sanoi: «Minä lunnastan sen».
5 Boas jatkoi: «Yhtes pellonke, konzu peldo siirdyy sinule, sinul pidäy ottua huolittavakse vie moavalaine Ruut, Nuoman poijan leski, gu kuolluon perindömua pyzys hänen jälgeläzien nimes».6 Sit rodulunnastai sanoi: «Gu se on muga, sit minä en voi lunnastua sidä ičele, eiga omien lapsien perindö pienenöy. Täytä sinä oma lunnastusoigevus minus tuači, minä en voi».
7 Niih aigoih Izrail՚as oli tavannu lujendua joga lunnastus sandualin heitändäl jallas, se oijendettih toizele ozapuolele sobimuksen merkikse.8 Rodulunnastai sanoi Boasale: «Osta sinä se ičelles». I häi heitti toizen sandualin.
9 Sit Boas sanoi vahnimile da kaikile sit olijoile: «Työ oletto tänäpäi sen tovestajannu gu minä lunnastan Nuomal kaiken Elimekile, Kiljonale da Mahlonale kuulujan omažuon.10 Ližäkse vie otan omakse moavalaizen Ruutan, Mahlonan lesken gu kuolluon nimi eläs hänen perindömual, ei kaduos hänen sugukunnas da kodilinnas. Työ oletto tänäpäi sen tovestajat».
11 Kaikin sit olijat da vahnimat sanottih: «Myö tovestammo! Andakkah Ižändy gu sinun tulii mučoi olis kui Rahil՚ da Lea, kudamis Izrail՚an rahvas sai allun, hyvytty sinule Efratas, anna sinun nimi rodieu kuulužakse Viflejemas.12 Da andakkah Ižändy sinule täs naizes jälgeläzii, kui andoi Peresille, kuduan Tamar sai Juudale».
13 Boas otti Ruutan mučoikse. Jumal andoi Ruutale kohtustuo i häi sai poijan.14 Viflejeman naizet sanottih Nuomale: «Kiitetty olgah Ižändy, kudai andoi sinule rodulunnastajan! Anna poigu rodieu kuulužakse Izrail՚as,15 anna andau häi sinule uuttu vägie da olgah häi sinun vahnuon tuvennu, sikse gu hänen sai sinun nevesky Ruut, kudai suvaiččou sinuu da on sinule kallehembi seičendy poigua».16 Nuomu otti poijan yskäh, häi rodih hänen kaččojakse.17 Rinnal eläjät naizet ilmoitettih poijan roindas da kirruttih: «Nuomu sai poijan!» Poigu sai nimen Ovid, hänes rodih Izrail՚an suuren suarin Davidan tuatan Iisain tuatto.
18 Tämä on Peresan*а rodulangu: Peresale rodiihes Hesron,19 Hesronale Ram, Ramale Aminadab,20 Aminadabale Nahson, Nahsonale Salma,21 Salmale Boas, Boasale Ovid,22 Ovidale Iisai, da Iisaile rodiihes David.
*а 18 4:18 Peres perävyöh Avraamaspäi Juudan kauti (Matfei 1:1–16).
Глава 4