Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1 Juakoi kučui omii poigii sanoil: «Tulgua, minä sanon teile, midä teile rodieu tulies aijas.
2 – Kerävykkiä, kuunnelkua, Juakoin poijat,
kuunnelkua Izrail՚ua, teijän tuattua.
3 Ruvim, sinä olet enzipoigu, minun lujus,
minun miesväin algu,
kaikis korgiembi, kaikis vägevembi.
4 No sinä kohahtittos, gu vezi,
i et pyzy enzimäzenny,
gu vierit tuatan magavussijale,
huigait minun sijan!
5 Simeon da Leevii, vellekset,
kudamien veičil on luajittu vägivaldua!
6 Minun hengi ei mene heijän nevvokundah,
minun nimen kunnivo ei yhty heijän kerähmöh.
Tavas hyö tapettih rahvahii,
nagrokse katkottih häkkilöin sorkii.
7 Kirottu olgah heijän taba, se on ärevy,
heijän viha, se on žiälimätöi.
Minä levitän heidy Juakoin poigien keskeh,
Minä lykin heidy Izrail՚an poigien keskeh!
8 Juudu, vellet sinuu kiitetäh!
Sinun käzi on vihaniekoin niškas,
sinun tuatan poijat kumardetahes sinule.
9 Juudu, sinä gu leijonu nuori,
nouzet oman sualehen piäl, poigu minun.
Painui se, vieri gu leijon i gu emäleijon:
ken nostau händy?
10 Ei paku valdukeppi Juudan käzis,
vallanpidäjän keppi hänen jallois,
kuni ei tule Rauhuonluadii –
Hänele heitytäh rahvahat.
11 Viinumuarjuoksah häi sidou osluvazan,
parahah viinumuarjuoksah häi sidou oman emäoslan poijan,
viinas huuhtou häi omat sovat,
viinumuarjan veres oman sobavuksen.
12 Hänen silmät läpetetäh gu viinu,
hänen hambahat ollah valgiet, gu maido.
13 Zavulon rubieu elämäh meren rannal,
kus azetutah laivat.
Sidonassah on hänen raja.
14 Issahar on luja oslu,
viruu kahten virran välis.
15 Hyväkse häi kačoi rauhuon,
mielužannu muan häi nägi,
painoi sellän takan alle,
palkalazen ruaduo ruadau.
16 Dan rubieu suudimah rahvastu omua,
kui yhty Izrail՚an rodukundua.
17 Anna on häi mavonnu dorogal,
pahannu mavonnu matkal.
Purou häi hebuo jallas,
mies pakkuu sellälleh muah.
18 Sinus vuotan abuu, Ižändy!
19 Kiškojat ahtistetah Gadua –
häi kinčuksis ahtistau heidy iäres.
20 Asiral on kylly leiby,
häi rubieu syöttämäh suariloin syömizil.
21 Neffalim on suuri terevinfupuu,
kudai kazvattau čomii oksii.
22 Josif on uudizen andai puu,
uudizen andai puu viennouzeman piäl,
sen oksat oijetah seinän piäl.
23 Piššalimiehet ahtistettih händy,
ammuttih da torattih händy vastah,
24 no hänen piššali oli luja,
hänen käit oldih vägevät
Juakoin Jumalan suurel väil.
Siepäi on Paimoi, Izrail՚an Kallivo,
25 sinun tuatan Jumalaspäi, kudai anna avvuttau sinule,
Kaikenvaldazespäi, kudai anna blahosloviu sinuu
taivahan blahoslovindoil ylähänpäi,
syvyzien blahoslovindoil alahanpäi,
imettäjien da lapsensuajien blahoslovindoil,
26 sinun tuatan blahoslovindoil,
kuduat ollah korgiembat vahnoin mägilöin blahoslovindua
da igäzien mättähien čomuttu.
Anna net roijah Josifan piän piäl,
velleksien keskes vallitun piälakal.
27 Veniamin on sualehen eččii hukku.
Huondeksel häi syöy sualistu,
ehtäl häi jagau sualistu.»
28 Net ollah Izrail՚an rodukunnat, kaikkiedah kaksitostu, nenga heidy blahoslovii heijän tuatto Juakoi. Jogahizele oma blahosloven՚n՚u.
29 Juakoi jätti heile jälgimäzen sanan da sanoi: «Minä yhtyn omah rahvahah, pangua minuu muah minun tuattoloinke sih kallivokoloh, kudai on hettalazen Efronan pellos,30 kallivokoloh, kudai on Mamren ies Mahpelan pellos Hanaanan muas. Sen kallivokolon pellonke Avraam osti hettalazel Efronal omakse, gu luadie sit kalmužin.31 Sinne on pandu muah Avraam da hänen akku Sarra, sie ollah Isakku da hänen akku Revekka, i sinne minä panin muah Liijan.32 Se peldo dai se kallivokolo on ostettu hettalazil.»
33 Tämän käskyn poijile andahuu Juakoi nosti jallat magavussijale da kuoli i lähti oman rahvahan luo.
Глава 49