Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1 Sil aigua Izrail՚an poigu Juudu jätti omii vellii da lähti elämäh yhten Odollamas eläjän miehen rinnale. Sen nimi oli Hira.2 Sie häi nägi yhten hanaanalazen Šua-nimizen miehen tyttären da otti sen mučoikse, yhtyi häneh.3 Se kohtustui da sai poijan. Se sai nimen Ir.4 Sit naine myös kohtustui, sai toizen poijan da andoi sille nimen Onan.5 Sit sai vie kolmanden poijan da andoi hänele nimen Šela. Juudu oli Hezivas, konzu häi sai sen.
6 Mučoikse enzipoijale Irale Juudu otti Famar՚-nimizen tytön.7 No Juudan enzipoigu Ir ei päinnyh Ižändäle, i Ižändy andoi hänele kuolta.8 Juudu sanoi poijale Onanale: «Elä oman vellen leskenke. Nai hänes kui kydy da anna hänele jälgelästy.»9 No Onan tiezi sen, Famarin lapsii ei lugieta hänen lapsikse, i ainos, konzu häi magai hänenke, häi valutti siemenen muah, gu ei rodies lastu vellele.10 Se ruado ei olluh hyvä Ižändäle, i sentäh Ižändy andoi hänele surman.11 Juudu sanoi Famarile, neveskäle [kahten poijan kuoltuu]: «Elä leskenny oman tuatan talois, kuni ei kazvanuh minun poigu Šela.» Häi näit duumaičči: «Vai ei kuolis Šelagi vellile jälles.» Famar՚ meni tuatan kodih.
12 Meni äijy aigua. Kuoli Juudan akku, Šuan tytär. Mustelenduaijan mendyy Juudu, yhtes oman odollamalazen Hira-dovarišanke lähti Famnah lambahii keriččemäh.13 Konzu Famar՚ tiijusti, gu hänen buat՚koi lähti Famnah lambahii keriččemäh,14 häi heitti piäl lesken sovat, salbai rožat paikal, kriepiihes da istuihes Enaiman vorotoin luo, kuduat oldih Famnan dorogal. Häi, näit, tiezi, gu Šela jo kazvoi, a händy ei otettu Šelale mučoikse.
15 Juudu kačahtih Famarih da smietii händy karguajakse naizekse, sikse gu hänen rožat oli peitetty paikal. [Häi ei tunnustannuh händy.]16 Häi kiändyi naizehpäi da sanoi: «Minä tahton muata sinunke.» Häi, näit, ei tiedänyh, gu naine on hänen nevesky. A naine kyzyi: «Midäbo sinä minule annat, gu muannet minunke?»17 «Minä työnnän sinule kozazen omas karjas», sanoi häi. No akku vastai: «Annatgo valkan, kuni et työndänyh?»18 «Mittuman valkan sinä tahtot?» kyzyi Juudu. Häi vastai: «Sinun pečatin rihmanke da kepin, kudai on sinul käis.» Juudu andoi net Famarile da magai hänenke, i Famar՚ kohtustui hänes.19 Sit häi nouzi da lähti, otti paikan rožil da selgii myös lesken sobih.
20 Juudu työndi oman odollamalazen dovarišan Hiran vedämäh kozua, gu suaja järilleh valku, no se ei voinnuh löydiä naistu.21 Sit häi rubei kyzelemäh rahvahil: «Kus on se karguaju naine, kudai istui Enaiman dorogupieles?» No hänele vastattih: «Ei tiä olluh karguajua naistu.»22 Mies tuli Juudan luo da sanoi: «Minä en löydänyh händy. Dai sen kohtan eläjät sanotah, gu sie ei olluh karguajua naistu.»23 Juudu sanoi: «Jiägäh se valku naizele, emmo rubie nagrettavakse. Minä opiin työndiä hänele tämän kozan, a sinä et löydänyh händy.»
24 Nenga kolmen kuun mendyy Juudale sanottih: «Sinun nevesky Famar՚ heityi karguajakse, kačo nygöi on kohtuine karguandan periä.» Juudu sanoi: «Ottakkua da polttakkua händy.»25 Konzu Famarii jo oldih viettämäs, häi työndi sanan omale buat՚koile: «Minä olen kohtuine sit miehes, kenen nämä veššit ollah. Kačo, kenen nämmä ollah, pečatti rihmanke da keppi.»26 Juudu tunnusti net. Häi sanoi: «Häi on oigiembi minuu, sikse gu minä en andanuh händy mučoikse minun poijale Šelale.» Enämbiä Juudu ei muannuh Famarinke.
27 Konzu Famarile tuldih suanduaijat, sit tuli ilmi, gu hänel kohtus on kaksiezet.28 Suandan aigua enzimäi tuli yhten lapsen käzi, i n՚ababuabo sidoi sih ruskien rihmazen da sanoi: «Tämä rodiihes enzimäzenny.»29 No lapsi vieldi oman käin järilleh, a tuli hänen velli. N՚ababuabo sanoi: «Kuibo sinä murdiittos sit aijas?» Häi andoi lapsele nimen Fares (murdo).30 Sit rodiihes hänen velli, kudual oli ruskei rihmaine käis, i hänele annettih nimi Zara (ruskei).
Глава 38