Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1 Jälles nämii tapahtumii meni vähäine aigua, i Jumal tahtoi oppie Avraaman mielii. «Avraam!», sanoi hänele Jumal. «Minä täs», vastai Avraam.2 I Jumal sanoi: «Ota oma poigu, aino poigu Isakku, kuduadu suvaičet, mene hänenke Morian muah. Sie mäil, kuduan Minä ozutan, sinä poltat händy verhakse.»
3 Avraam nouzi huondeksel aijoi, val՚l՚asti oslan, otti keräle kaksi käskylästy da poijan Isakan. Häi pilkoi halguo verhutuleh niškoi da lähti matkah sih kohtah, kuduan ozutti hänele Jumal.4 Kolmandennu päivänny häi jo loittonsah nägi sen kohtan.5 Sit häi sanoi käskyläzile: «Jiägiä työ tänne da kaččokkua oslii, minä da poigu lähtemmö tuane molimahes, sit tulemmo järilleh.»6 Avraam otti verhutulen puut da andoi net Isakale kannettavakse. Iče häi otti tulen, veičen, da muga hyö lähtiettih kahtei.7 Isakku sanoi tuatalleh Avraamale: «Tuatto!» «Midä, poigu?» vastai Avraam. Poigu sanoi: «Meil on tuli da hallot, a kus on vuonu poltoverhakse?»8 «Poigaine,» – sanoi Avraam, – «Jumal kaččou Ičelleh vuonan poltoverhakse.» Muga astuttih hyö ielleh kahtei.
9 Tulduu sih sijah, kuduah niškoi pagizi Jumal, Avraam luadii altarin da pani sille hallot. Sit häi sidoi oman poijan Isakan da pani händy altarile halgoloin piäle.10 No konzu Avraam otti veičen, gu tappua poigua,11 Ižändän Anheli kirgai hänele taivahaspäi: «Avraam, Avraam!» Avraam vastai: «Täs olen!»12 Ižändän Anheli sanoi: «Älä nosta häneh kätty, älä luaji nimidä. Nygöi Minä tiijän, kui sinä varuat da suvaičet Jumalua – sinä et žiälöinnyh andua Minule poigua, omua aino poigua.»13 I ku Avraam kačahtih ymbäri, häi nägi bošin, kudai oli sarvil tartunuh tuhjoh. Avraam otti sen bošin da polti verhakse Isakku-poijan sijas.14 Avraam andoi nimen sille kohtale «Ižändy kaččou», Jegova-Ire. Sikse nygöigi sanotah «Ižändän mäil nägyy».
15 Ižändän Anheli kirgui myös taivahaspäi.16 Nenga sanoi: «Minä annan sanan Oman Ičen kauti, sanou Ižändy: Gu sinä luajiit tämän, et žiälöinnyh andua [Minule] omua aino poigua,17 Minä hyvitän sinuu ylen äijäl da annan sinule jälgeläzii muga äijän, ga hyö ollah gu taivahan tiähtet libo kui hiekkazet meren rannal, i sinun jälgeläzet otetah vihaniekoin linnat.18 Sinun jälgeläzis hyvitetyt roijah kai muailman rahvas, sikse gu sinä kuulit Minun sanan.»
19 Sit Avraam lähti käskyläzien luo, i hyö lähtiettih yhtes Virsavieh. Avraam jäi sinne elämäh.
20 Jälles nämii tapahtumii meni vähäine aigua, i Avraamale sanottih, gu Milkagi, hänen vellen Nahoran akku, oli suannuh poigua.21 Uts oli enzipoigu, sit Vuz, Kemuil, aramilazien kandutuatto,22 Kesed, Hazo, Pildaš, Jidlaf da Vafuil.23 Vafuilal rodih Revekka. Kaheksa poigua sai Milka Nahorale, Avraaman vellele.24 Vie Nahoran toine akku, kuduan nimi oli Reuma, sai hänele Tevahan, Gahaman, Tahašan da Maahan.
Глава 22