Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1 Jumal hyvitti sanal Noidu da hänen poigii da sanoi heile: «Suagua lapsii, ližävykkiä da täyttäkkiä mua [i ižändöikkiä sidä].2 Kai meččyelätit [i kai muan kodielätit,] i kai taivahan linnut i kai, mi liikkuu muan piäl, i kai kalat meris varatah da säristäh teijän ies: heidy on annettu teijän valdah.3 Kai, mi liikkuu, mi eläy, rodieu teile syödäväkse, kui i vihandat kazvokset Minä annan teile kai.4 No älgiä syögiä lihua, kuduas on vie sen hengi – veri!5 A jogahizes, ken valuttau teijän veren, kuduas on teijän elaigu, Minä kyzyn čotan. Minä kyzyn čotan joga elätisgi. Minä kyzyn čotan joga ristikanzas, kudai otti hengen toizel ristikanzal, omal vellel.
6 – Ken valuttau ristikanzan veren,
sen veri sežo valutetah ristikanzan käil,
sikse gu Jumalan nägözekse
on luajittu ristikanzu.
7 A työ suagua lastu, anna teidy rodieu äijy,
levikkiä muadu myö da ližävykkiä monikerdazesti sil.»
8 Jumal sanoi Noile da hänen poijile:9 «Minä luajin Minun sovun teijänke da teijän jälgeläzienke jälles teidy,10 joga elävän hengenke, kudai on teijänke, linduloinke da kodielättilöinke, kaikkien meččyelättilöinke, kuduat teil on, kaikkien, ket lähtiettih umbilautaspäi, kaikkien muan elättilöinke.11 Minä luajin Minun sovun teijänke: nossuh vezi nikonzu enämbiä ei hävitä eläviä, viennouzendu ei tyhjendä enäm muadu.»
12 [Ižändy] Jumal sanoi: «Täs on merki sit sovus, kuduan ilmazekse ijäkse Minä luajin Minun da teijän da joga elävän hengen välil, kudai on teijänke:13 Minä azetan pilvih Oman ukonkuaren, gu se olis [ilmanigäzen] sovun merkinny Minun da muan välil.14 Konzu Minä tuon pilven muan piäle da jiävihes pilves [Minun] ukonkuari,15 sit Minä mustan Minun sovun Minun välil da teijän välil da joga elävän hengen välil – olgah se mittumastahto rungas –, i viennouzendua, kudai hävittäy kaiken elävän, enämbiä ei rodei.16 Pilvis rodieu [Minun] ukonkuari, – Minä näin sen i mustan igähizen sovun Jumalan [da muan välil] da joga elävän hengen, kudai on mual, välil – olgah se mittumastahto rungas.»17 Jumal sanoi Noile: «Tämä on merki sit sovus, kuduan Minä panin Minun da jogahizen mual eläjän välil.»
18 Noin poijat, kuduat lähtiettih umbilautas, oldih Sim, Ham da Jafet, Ham rodih Hanaanan tuatakse.19 Nämä kolmei oldih Noin poijat, i heis lähtiettih kai muan rahvas.
20 Noi rubei ruadamah muadu da istutti viinumuarjusavun.21 Viinan juoduu Noi humaldui da virui alasti omas stuanus.22 Ham, kudamas rodih Hanaanan tuatto, nägi händy alasti i pihale tulduu saneli kahtele omale vellele.23 Sit Sim da Jafet lykättih harjeile soba, sellin mendih da katettih soval tuatan alastomus. Hyö kačottih muijale, i ei nähty tuatan alastomuttu.24 Noi havačui selgiel piäl, i, tiijustahuu sen, midä luadii hänele hänen nuorin poigu,25 häi sanoi:
– Kirottu olgah Hanaan!
Orjien orjannu häi roih omil vellil!
26 Da vie ližäi:
– Ylendetty olgah Ižändy, Siman Jumal!
Hanaan rodieu orjannu hänel.
27 Anna Jumal suurendau Jafetan*а,
anna eläy Jafet Siman stuanulois.
Hanaan rodieu orjannu hänel.
28 Viennouzendan jälles Noi eli vie kolmesadua viizikymmen vuottu.29 Häi eli kaikkiedah yheksäsadua viizikymmen vuottu, sit häi kuoli.
*а27 9:27 Jafet merkiččöy «suurendakkah».
Глава 9