Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1 Ižändy [Jumal] sanoi Noile: «Mene umbilauttah da ota keräle pereh. Minä näin, vai sinä täs rovus olet oigei Minun ies.2 Ota keräle seiččemin puaroin, ižäččy da emäččy, kaikis puhtahis elättilöis, da yksin puaroin, ižäččy da emäččy, kaikis ei-puhtahis elättilöis,3 da seiččemin puaroin kaikis [puhtahis] taivahan lindulois, ižäččy da emäččy [, da yksin puaroin, ižäččy da emäččy, kaikis ei-puhtahis lindulois]. Anna jatkuu mual niilöin rodu.4 Seiččemen päivän peräs Minä rubien kuadamah vihmua muale nellikymmen päiviä da nellikymmen yödy, i Minä hävitän muan piäl kai, midä on, kai midä Minä luajiin.»5 Noi luadii kai, kui käski Ižändy [Jumal].
6 Konzu Noile oli kuuzisadua vuottu, algoi viennouzendu.7 Noi meni umbilauttah yhtes poigienke, akanke da poigien akoinke viennouzus pagoh.8 A [kaikis lindulois, puhtahis da ei-puhtahis,] kodielättilöis, puhtahis dai ei-puhtahis, [meččyelättilöis] dai kaikis mual vilizijöis9 umbilauttah Noin luo tuli puaroin, ižäččy da emäččy – kui käski [Ižändy] Jumal Noile.10 Meni seiččie päiviä, i viennouzendu tuli muale.
11 Vuvvennu, konzu Noile täydyi kuuzisadua vuottu, vuvven toizel kuul, kuun seiččemendeltostu päiväl puhkettih kai syvyön kaivot, taivahan ikkunat avavuttih.12 Vihmui muale nellikymmen päiviä da nellikymmen yödy.13 Sinny samazennu päivänny Noi meni umbilauttah, Sim, Ham da Jafet, Noin poijat, Noin akku, kolme poigien akkua yhtes heijänke.14 Hyö i kai [muan] meččyelätit heijän rovun mugah, i kai kodielätit heijän rovun mugah, i kai vilizijät, kuduat vilistäh muadu myö, heijän rovun mugah, i kai lendelijät heijän rovun mugah, kai linnut, kai siivekkähät,15 mendih Noin luo umbilauttah puaroin [ižäččy dai emäččy] kaikis, kes on elävy hengi,16 joga luavus ižäččy da emäččy, kui käski Noile [Ižändy] Jumal. Ižändy [Jumal] salbai Noile peräh umbilautan veriän.
17 Viennouzendu kesti nellikymmen päiviä [da nellikymmen yödy]. Vezi nouzi da nosti umbilautan, se nouzi korgiele da lähti uidamah.18 Vezi piäzi valdoih, se ylen äijäl liženi muan piäl, i umbilauttu uideli vien pinnal.19 Vien valdu oli moine suuri, ga sen alle peityttih kaikis korgevimat mäit, kuduat oldih taivahan al.20 Viijeletostu käzivarrele nouzi vezi niilöin piäle, i [kai korgiet] mäit peityttih.21 Sit kuoltih kaikin, kedä oli muan piäl: linnut, kodielätit dai meččyelätit, i kai vilizijät, kuduat vilistäh muadu myö, i kai rahvas.22 Kai, mi hengitti kuival mual, kuoltih.23 Kai, mi oli eläviä [kaiken] muan piäl – rahvas, kodielätit, kai vilizijät dai taivahan linnut – kai oli pyhkitty iäre muan piäl. Hengih jäi vai Noi da net, ket oldih hänenke umbilautas.
24 Mua oli vien vallas sada viizikymmen päiviä.
Глава 7